๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖) เล่ม ๓๒

๖. วัณณการกเถราปทาน

บุพประวัติของพระวัณณการกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการให้สี

(ท่านพระวัณณการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๓๘} [๒๓] ในกาลนั้น เราเป็นช่างย้อมอยู่ในนครอรุณวดี เราย้อมเครื่องใช้ ที่ทำด้วยผ้าที่พระเจดีย์ให้มีสีต่าง ๆ[๒๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราย้อมสีใดในกาลนั้น ด้วยการย้อมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้สี[๒๕] ในกัปที่ ๒๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าจันทสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวัณณการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ วัณณการกเถราปทานที่ ๖

๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปิยาลปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะหาด

(ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๓๙} [๒๗] ในกาลก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ เราเห็นต้นมะหาด มีดอกบาน จึงเก็บมาโปรยไว้ที่ทางเดิน[๒๘] เรามีใจผ่องใส รับบาตรของพระพุทธเจ้าซึ่งกำลังเสด็จดำเนิน อยู่ที่ทาง แล้วได้ถวายดอกมะหาดแด่พระองค์[๒๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปิยาลปุปผิยเถราปทานที่ ๗