๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖) เล่ม ๓๒

นคเร อรุณวติยา วณฺณกาโร อหํ ตทา

เจติเย ทุสฺสภณฺฑานิ นานาวณฺณํ รเชมหํ. <990>

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างทาสีอยู่ในกรุงอรุณวดี ได้ระบายสีผ้าที่พระเจดีย์ให้มีสีต่าง ๆ

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ วณฺณํ รชยึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วณฺณทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ระบายสีผ้าไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการระบายสี

อิโต เตวีสติกปฺเป จนฺทสมสนามโก <991>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าจันทสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วณฺณกาโร เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วณฺณการตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระวัณณการกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

วัณณการกเถราปทานที่ ๖ จบ