๕. เวทิทายกเถราปทาน (๒๓๕) เล่ม ๓๒

วิปสฺสิโน ภควโต โพธิยา ปาทปุตฺตเม

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน กาเรสึ เวทิกํ อหํ.

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ให้ช่างสร้างแท่นไพทีไว้ที่ต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ประเสริฐของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

เอกนวุเต อิโต กปฺเป กาเรสึ เวทิกํ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวทิกาย อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ให้ช่างสร้างแท่นไพทีไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างแท่นไพที

อิโต เอกาทเส กปฺเป อโหสึ สูริยสฺสโม

สตฺตรตฺตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๑ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสูริยสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวทิทายโก <989> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เวทิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเวทิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เวทิทายกเถราปทานที่ ๕ จบ