๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒) เล่ม ๓๒

๒๘. สุวัณณพิมโพหนวรรค

๑. สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายหมอน

(ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๗๓} [๑] เรามีจิตเลื่อมใสได้ถวายอาสนะหนึ่งที่และได้ถวายหมอนด้วย มือทั้งสองของตน เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด[๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายหมอนไว้ ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหมอน[๓] ในกัปที่ ๖๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าอสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทานที่ ๑

๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติลมุฏฐิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายงา

(ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไวว่า)

{๒๗๕} [๕] พระศาสดาผู้อัครนายกของโลกทรงทราบความดำริของเรา มี พระวรกายที่สำเร็จด้วยพระทัย เสด็จเข้ามาด้วยฤทธิ์[๖] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถวายบังคมพระศาสดาผู้อุดมบุรุษ ซึ่งเสด็จมาแล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง[๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง[๘] ในกัปที่ ๑๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติลมุฏฐิยเถราปทานที่ ๒