๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒) เล่ม ๓๒

มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลกคฺคนายโก.

มโนมเยน กาเยน อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ.

พระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า บันดาลกายเข้าไปด้วยมโนมยิทธิ

สตฺถารํ อุปสงฺกนฺตํ วนฺทิตฺวา ปุริสุตฺตมํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ติลมุฏฺฐิมทาสหํ.

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ไหว้พระศาสดาผู้เป็นบุรุษผู้สูงสุด ซึ่งเสด็จเข้ามา แล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติลมุฏฺฐิยิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง

อิโต โสฬสกปฺปมฺหิ คนฺธิโย <1043> นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๖ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติลมุฏฺฐิโย <1044> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติลมุฏฺฐิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติลมุฏฐิยเถราปทานที่ ๒ จบ