๓. จังโกฏกิยเถราปทาน (๒๗๓) เล่ม ๓๒

๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติลมุฏฐิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายงา

(ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไวว่า)

{๒๗๕} [๕] พระศาสดาผู้อัครนายกของโลกทรงทราบความดำริของเรา มี พระวรกายที่สำเร็จด้วยพระทัย เสด็จเข้ามาด้วยฤทธิ์[๖] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถวายบังคมพระศาสดาผู้อุดมบุรุษ ซึ่งเสด็จมาแล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง[๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง[๘] ในกัปที่ ๑๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติลมุฏฐิยเถราปทานที่ ๒

๓. จังโกฏกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจังโกฏกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผอบดอกไม้

(ท่านพระจังโกฏกิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๗๕} [๑๐] พระศาสดาพระนามว่าสิทธัตถะประทับอยู่ในระหว่างภูเขา ใกล้มหาสมุทร เราเข้าไปเฝ้าแล้วทำบุญมีการกราบไหว้เป็นต้น ได้ถวายผอบดอกไม้[๑๑] ครั้นเราถวายผอบดอกไม้แด่พระสยัมภูพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้อนุเคราะห์แล้ว บันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง[๑๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผอบดอกไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผอบดอกไม้[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจังโกฏกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จังโกฏกิยเถราปทานที่ ๓

๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัพภัญชนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายยาหยอดตา

(ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๗๖} [๑๔] เราได้ถวายยาหยอดตาแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกณฑัญญะ ผู้ปราศจากราคะ ผู้คงที่ มีพระหฤทัยไม่ร้ายกาจ ไม่มีธรรมเครื่องเนิ่นช้า มีปกติเพ่งฌาน[๑๔] ผู้ล่วงโมหะทั้งปวงได้แล้ว ทรงแสวงหาประโยชน์แก่โลกทั้งมวล ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่

[๑๖] ในกัปอันหาประมาณมิได้แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายยาหยอดตา ไว้ ด้วยทานนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายยาหยอดตา[๑๗] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าวิรัปปะ สมบูรณ์ด้วยร้ตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัพภัญชนทายกเถราปทานที่ ๔