๓. จังโกฏกิยเถราปทาน (๒๗๓) เล่ม ๓๒

มหาสมุทฺทํ นิสฺสาย วสตี ปพฺพตนฺตเร

ปจฺจุคฺคนฺตฺวานกาสหํ <1045> จงฺโกฏกมทาสหํ.

พระศาสดาพระนามว่าสิทธัตถะ ประทับอยู่ระหว่างภูเขาใกล้มหาสมุทร ข้าพเจ้าได้เข้าไปเฝ้าแล้ว ทำบุญมีการกราบไหว้เป็นต้น ได้ถวายผอบดอกไม้

สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน สยมฺภุสฺสานุกมฺปิโน <1046>

ปุปฺผจงฺโกฏกํ ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

ครั้นข้าพเจ้าถวายผอบดอกไม้แด่พระผู้มีพระภาค พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงอนุเคราะห์แล้ว จึงบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดหนึ่งกัป

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป จงฺโกฏกมทํ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ จงฺโกฏกสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผอบดอกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผอบดอกไม้

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จงฺโกฏกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

จงฺโกฏกิยตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระจังโกฏกิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

จังโกฏกิยเถราปทานที่ ๓ จบ