๕. ปิลินทวัจฉเถราปทาน (๑๕) เล่ม ๓๒

๕. ปิลินทวัจฉเถราปทาน

บุพประวัติของพระปิลินทวัจฉเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไล้ทาของหอม

(ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗} [๕๕] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสุเมธผู้เป็นอัครบุคคลนิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ทำการบูชาพระสถูป[๕๖] ในสมาคมนั้น มีพระขีณาสพผู้ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มากเท่าใด เรานิมนต์พระขีณาสพเหล่านั้นมาประชุมกันในสมาคมนั้นแล้ว ได้ทำสังฆภัตถวาย[๕๗] เวลานั้น มีภิกษุผู้เป็นอุปัฏฐากของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนาม ว่าสุเมธ ท่านมีนามชื่อว่าสุเมธ ได้อนุโมทนาในเวลานั้น[๕๘] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราได้เข้าถึงวิมาน มีนางอัปสร ๘๖,๐๐๐ นางเป็นของเรา

[๕๙] นางอัปสรเหล่านั้นอนุวัตรตามความประสงค์ทุกอย่างของเราเสมอ เราย่อมครอบงำเทวดาเหล่าอื่นได้ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๖๐] ในกัปที่ ๒๕ ครั้งนั้น เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า วรุณะ ได้เสวยโภชนะอันสะอาด[๖๑] มนุษย์เหล่านั้นไม่ต้องหว่านพืช ไม่ต้องนำไถไปไถนา บริโภค ข้าวสาลีอันสุกเอง

[๖๒] เราเสวยราชสมบัติในภพนั้นแล้ว ได้เข้าถึงความเป็นเทวดาอีก ถึงเวลานั้น โภคสมบัติเช่นนี้ก็บังเกิดแก่เรา

[๖๓] สัตว์ทั้งปวงไม่ว่ามิตรหรือศัตรูก็ไม่เบียดเบียนเรา และเราเป็น ที่รักของสัตว์ทุกประเภท นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๖๔] เราได้ให้ทานใดไว้ในเวลา ๓๐,๐๐๐ กัปในกาลนั้น ด้วยการให้ ทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไล้ทาด้วยของหอม[๖๕] ในภัทรกัปนี้ เราผู้เดียวได้เป็นอธิบดีแห่งผู้คน ได้เป็นราชฤๅษี ผู้มีอานุภาพมาก ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีกำลังมาก[๖๖] เราดำรงอยู่ในศีล ๕ ได้ยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ถึงสุคติ ได้เป็น ที่รักของเทวดาทั้งหลาย

[๖๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เรา ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการ ฉะนี้แล

จบ ปิลินทวัจฉเถราปทานที่ ๕

๖. ราหุลเถราปทาน

บุพประวัติของพระราหุลเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเครื่องลาด

(ท่านพระราหุลเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘} [๖๘] เราได้ลาดพื้นกระจกในปราสาท ๗ ชั้นถวายแด่พระผู้มีพระ ภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่