arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค

๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในมันทารวปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๖๑–๕๖๒

หน้า ๕๖๑

๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกจำปา

(ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๗๐} [๒๗] ก็พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าผู้สงบระงับอาศัยอยู่ในระหว่างภูเขา เรา ถือเอาดอกจำปาดอกหนึ่งเข้าไปหาท่านผู้สูงสุดกว่านรชน[๒๘] มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสประคองด้วยมือทั้งสอง บูชา พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีสูงสุด ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร[๒๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ เอกจัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๘

หน้า ๕๖๒

๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติมิรปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกดีหมี

(ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๗๑} [๓๑] เราเที่ยวไปตามกระแสนํ้าใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ได้เห็นพระ ปัจเจกพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลีดังต้นพญาสาละที่มีดอกบาน[๓๒] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถือดอกดีหมีมาโปรยลงเหนือ พระเศียรบูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นมุนีสูงสุด[๓๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้า ด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติมิรปุปผิยเถราปทานที่ ๙

จบ ๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘)