๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘) เล่ม ๓๒

อุปสนฺโต จ สมฺพุทฺโธ วสตี ปพฺพตนฺตเร

เอกจมฺปกมาทาย อุปคจฺฉึ นรุตฺตมํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้สงบระงับ ประทับอยู่ระหว่างภูเขา ข้าพเจ้าถือดอกจำปาดอกหนึ่ง เข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้ทรงเป็นนรชนผู้สูงสุด

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปจฺเจกมุนิมุตฺตมํ

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห ปูชยึ อปราชิตํ.

มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ใช้มือทั้ง ๒ ประคองดอกไม้ขึ้นบูชาพระปัจเจกมุนี ผู้สูงสุด ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

เอกตึเส อิโต กปฺเป <1263> ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกจมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกจัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๘ จบ