๗. อุททาลกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๗) เล่ม ๓๒

๗. อุททาลกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุททาลกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคูน

(ท่านพระอุททาลกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๙} [๒๔] ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะประทับอยู่ใกล้ ฝั่งแม่นํ้าคงคา เราได้ถือเอาดอกคูนไปบูชาพระองค์ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร[๒๕] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุททาลกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุททาลกปุปผิยเถราปทานที่ ๗

๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกจำปา

(ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๗๐} [๒๗] ก็พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าผู้สงบระงับอาศัยอยู่ในระหว่างภูเขา เรา ถือเอาดอกจำปาดอกหนึ่งเข้าไปหาท่านผู้สูงสุดกว่านรชน[๒๘] มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสประคองด้วยมือทั้งสอง บูชา พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีสูงสุด ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร[๒๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ เอกจัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๘