๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓) เล่ม ๓๒

ผุสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ สพฺพธมฺมาน ปารคู

วิเวกกาโม สปฺปญฺโญ <1258> อาคจฺฉิ มม สนฺติเก.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าผุสสะ ทรงถึงความสำเร็จแห่งธรรมทั้งปวง ทรงประสงค์วิเวก มีพระปัญญา เสด็จมาที่สำนักของข้าพเจ้า

ตสฺมึ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา มหาการุณิเก ชิเน

ภิสมุฬาลํ ปคฺคยฺห พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ.

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระชินเจ้า ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณา

ได้ถือเหง้าบัวและรากบัวมาถวาย แด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ภิสํ อททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิสทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเหง้าบัวและรากบัวไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้าบัวและรากบัว

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิสมุฬาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ภิสมุฬาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระภิสมุฬาลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

ภิสมุฬาลทายกเถราปทานที่ ๓ จบ