๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓) เล่ม ๓๒

๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระภิสมุฬาลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามันและรากบัว

(ท่านพระภิสมุฬาลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๕} [๘] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าผุสสะผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ผู้ใคร่ในวิเวก มีพระปัญญา เสด็จมาในสำนักของเรา[๙] เราทำจิตให้เลื่อมใสในพระชินเจ้าผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณา ได้ถือเหง้ามันและรากบัวมาถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๑๐] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันและรากบัวใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้ามันและรากบัว[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภิสมุฬาลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภิสมุฬาลทายกเถราปทานที่ ๓

๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเกสรปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว ๓ ดอก

(ท่านพระเกสรปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๖} [๑๒] ในกาลนั้น เราเป็นวิทยาธรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ ได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีเกิยรติยศมาก กำลังเสด็จจงกรมอยู่[๑๓] ในกาลนั้น เราวางดอกบัว ๓ ดอกไว้บนศีรษะ เข้าไปเฝ้า พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภูแล้วได้บูชา[๑๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเกสรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เกสรปุปผิยเถราปทานที่ ๔