๒. กักการุปุปผิยเถราปทาน (๓๖๒) เล่ม ๓๒

ยามา เทวา อิธาคนฺตฺวา โคตมํ สิริวจฺฉยํ <1255>

กกฺการุปุปฺผํ <1256> ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าจากสวรรค์ชั้นยามาลงมายังมนุษยโลกนี้ ได้ถือดอกฟักทิพย์มาบูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าโคดม ผู้มีสิริ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กกฺการุปุปฺผิโย <1257> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กกฺการุปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระกักการุปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กักการุปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ