๕. นาคปัลลวกเถราปทาน เล่ม ๓๓

๕. นาคปัลลวกเถราปทาน

บุพประวัติของพระนาคปัลลวกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกิ่งต้นกากะทิงบูชา

(ท่านพระนาคปัลลวกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕} [๑๑๘] เราอาศัยอยู่ในพระราชอุทยานในนครพันธุมดี พระพุทธเจ้าผู้นายกของโลกได้ประทับอยู่ใกล้อาศรมของเรา[๑๑๙] เราถือเอากิ่งต้นกากะทิงไปปักไว้ข้างหน้าพระพุทธเจ้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายบังคมพระสุคตเจ้า[๑๒๐] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ใช้กิ่งไม้บูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๒๑-๑๒๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนาคปัลลวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นาคปัลลวกเถราปทานที่ ๕

๖. เอกทีปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกทีปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการตามประทีปเป็นพุทธบูชา

(ท่านพระเอกทีปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๖} [๑๒๔] เมื่อพระสุคตเจ้าผู้ทรงเป็นนายกของโลกพระนามว่าสิทธัตถะ ปรินิพพานแล้ว ชนทั้งปวงพร้อมทั้งเทวดาและมนุษย์ต่างก็บูชาพระองค์ผู้สูงสุดกว่าสัตว์[๑๒๕] และเมื่อเขาช่วยกันยกพระผู้ทรงเป็นนายกของโลกพระนามว่า สิทธัตถะขึ้นบนเชิงตะกอน ชนทั้งหลายพากันบูชาเชิงตะกอนของพระศาสดาตามกำลังของตน[๑๒๖] เราได้ตามประทีปไว้ไม่ไกลเชิงตะกอน ประทีปของเราลุกโพลง อยู่จนดวงอาทิตย์ขึ้น

[๑๒๗] เพราะกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และเพราะการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้ไปสู่ภพดาวดึงส์

[๑๒๘] ย่อมทราบกันว่าวิมานอันบุญกรรมได้ทำไว้เป็นอย่างดีเพื่อเรา ในภพดาวดึงส์นั้นชื่อว่าเอกทีปวิมาน ประทีป ๑๐๐,๐๐๐ ดวง ส่องสว่างอยู่ในวิมานของเรา[๑๒๙] ร่างกายของเรารุ่งเรืองอยู่ทุกเมื่อเหมือนดวงอาทิตย์อุทัยฉะนั้น สรีระของเรามีแสงสว่างด้วยรัศมีในกาลทุกเมื่อ[๑๓๐] เรามองเห็นได้ตลอดด้วยจักษุ ทะลุฝา ทะลุกำแพง ทะลุภูเขาโดยรอบ ๑๐๐ โยชน์