๔. มธุมังสทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

นคเร พนฺธุมติยา สูกริโก อโหสหํ

อุกฺโกฏกํ รนฺธยิตฺวา มธุมํสมฺหิ ๑ โอกิรึ ฯ

สนฺนิปาตํ อหํ คนฺตฺวา เอกปตฺตํ อหํ ๒ คหึ

ปูรยิตฺวาน ตํ ปตฺตํ ภิกฺขุสงฺฆสฺสทาสหํ ฯ

โย ๓ วุฑฺฒเถรตโร ภิกฺขุ นิยฺยาเทมิ อหํ ตทา

อิมินา ปตฺตปูเรน ลภิสฺสํ ๔ วิปุลํ สุขํ ฯ

ทุเว สมฺปตฺติโย ภุตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต

ปจฺฉิเม วตฺตมานมฺหิ กิเลเส ฌาปยิสฺสติ ฯ

ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตาวตึสํ อคญฺฉิหํ

ตตฺถ ภุตฺวา ปิวิตฺวา จ ลภามิ วิปุลํ สุขํ ฯ

มณฺฑเป รุกฺขมูเล วา ปุพฺพกมฺมํ อนุสฺสรึ

อนฺนปานาภิวสฺโส เม อติวสฺสติ ตาวเท ฯ

อิทํ ปจฺฉิมกํ มยฺหํ จริโม วตฺตเต ภโว

อิธาปิ อนฺนปานํ เม วสฺสเต สพฺพกาลิกํ ฯ

เตเนว มธุทาเนน ๑ สนฺธาวิตฺวา ภเว อหํ

สพฺพาสเว ปริญฺญาย วิหรามิ อนาสโว ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มธุทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเกย

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มธุมํสทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

มธุมํสทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. มธุสปฺปิมฺหิ อากิรึ ฯ ๒ ม. ยุ. คเห สหํ ฯ ๓ ม. ยุ. โยตฺถ -- นิยฺยาเทสิ

มมํ ตทา ฯ ๔ ม. ยุ. ลภสฺสุ ฯ

๑ ยุ. มํสทาเนน ฯ

เราเป็นคนฆ่าหมูอยู่ในนครพันธุมดี เราเลือกเอาเนื้อดีๆ มาเทลงแช่น้ำผึ้ง เราได้ไปสู่ที่ประชุมสงฆ์ ถือเอาบาตรมาใบหนึ่ง เอาเนื้อใส่บาตรนั้นให้เต็มแล้ว ได้ถวายแก่พระภิกษุสงฆ์ ครั้งนั้น เราได้ถวายแก่พระสังฆเถระ ด้วยคิดว่าเพราะเอาเนื้อใส่บาตรให้เต็มนี้เราจักได้สุขอันไพบูลย์ เสวยสมบัติ ๒ อย่าง อันกุศลมูลตักเตือนเราแล้ว เมื่อถึงภพสุดท้ายจักเผากิเลสได้ เรายังจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้ว ได้ไปยังดาวดึงสพิภพ ณ ที่นั้น เรากิน ดื่ม ได้สุขอย่างไพบูลย์ ที่มณฑป หรือโคนไม้ เรานึกถึงบุรพกรรมเสมอห่าฝน คือ ข้าวและน้ำ ย่อมตกลงมาเพื่อเราในครั้งนั้น ชาตินี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา ภพหลังกำลังเป็นไป ถึงในภพนี้ ข้าวและน้ำก็ตกลงมาเพื่อเราตลอดกาลทุกเมื่อ เพราะมธุทานนั่นแหละ เราท่องเที่ยวไปในภพ กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ให้ทานใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งมธุทาน เราเผากิเลสแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระมธุมังสทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ มธุมังสทายกเถราปทาน