๖. อนุรุทธเถราปทาน (๔) เล่ม ๓๒

๓.๔ อนุรุทธเถราปทาน

บุพประวัติของพระอนุรุทธเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายประทีป

(ท่านพระอนุรุทธเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๖} [๔๒๑] เราได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพระนามว่าสุเมธ พระโลกเชษฐ์ ผู้เป็นนระผู้องอาจ ผู้นายกของโลก เสด็จหลีกออกเร้นอยู่[๔๒๒] จึงได้เข้าไปเฝ้าพระสุเมธสัมพุทธเจ้าผู้นายกของโลกแล้ว ได้ ประคองอัญชลีทูลอ้อนวอนพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดว่า[๔๒๓] “ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ขอได้โปรดอนุเคราะห์ด้วยเถิด ข้าพระองค์ จักถวายประทีปแด่พระองค์ผู้เข้าฌานอยู่ที่ควงไม้”[๔๒๔] พระสยัมภูเจ้าพระองค์ทรงเป็นนักปราชญ์ เป็นผู้ประเสริฐกว่า เจ้าลัทธิทั้งหลายทรงรับคำแล้ว ในกาลนั้น เราแขวนประทีป ไว้ที่หมู่ไม้และประกอบประทีปยนต์[๔๒๕] แล้วมอบถวายไส้ตะเกียง ๑,๐๐๐ ไส้แด่พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็น เผ่าพันธุ์แห่งโลก ประทีปลุกโพลงอยู่ตลอด ๗ วันแล้วดับไปเอง[๔๒๖] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละกาย มนุษย์แล้วจึงเข้าถึงวิมาน

[๔๒๗] เมื่อเราเข้าถึงความเป็นเทวดา วิมานอันบุญกุศลเนรมิตไว้ เรียบร้อยย่อมรุ่งเรืองทั่วทุกด้าน นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป[๔๒๘] ในกาลนั้น เราไพโรจน์ไปทั่วตลอดหนึ่งโยชน์โดยรอบ ครอบงำ เทวดาทั้งปวงอยู่ นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป

[๔๒๙] เราเป็นจอมเทวดา เสวยราชสมบัติในเทวโลก ๓๐ กัป ใคร ๆ จะดูหมิ่นเรามิได้ นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป[๔๓๐] เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิถึง ๒๘ ครั้ง และในคราวนั้น เรา มองเห็นได้โดยรอบหนึ่งโยชน์ทั้งกลางวันและทั้งกลางคืน[๔๓๑] เราบรรลุทิพยจักษุ ย่อมมองเห็นโลกได้ ๑,๐๐๐ ด้วยญาณใน พระศาสนาของพระศาสดา นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป[๔๓๒] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธเสด็จอุบัติขึ้นใน ๓๐,๐๐๐ กัปแต่กัปนี้ เรามีจิตเลื่อมใสจึงถวายประทีปแด่พระองค์[๔๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอนุรุทธเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อนุรุทธเถราปทานที่ ๔

๓.๕ ปุณณมันตานีปุตตเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุณณมันตานีบุตรเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการแสดงธรรม

(ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗} [๔๓๔] เราเป็นพราหมณ์ผู้เป็นครู ทรงจำมนต์ รู้จบไตรเพท มีพวก ลูกศิษย์ห้อมล้อม เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนระผู้สูงสุด