๑. ปิลินทวัจฉเถราปทาน (๓๙๑) เล่ม ๓๒

นคเร หํสวติยา อาสึ โทวาริโก อหํ

อกฺโขพฺภํ อมิตํ โภคํ ฆเร สนฺนิจิตํ มม.

ข้าพเจ้าเป็นคนเฝ้าประตูอยู่ที่กรุงหงสวดี ได้รวบรวมโภคสมบัติเก็บไว้ในเรือนมากมายนับไม่ถ้วน

รโหคโต นิสีทิตฺวา ปหํสิตฺวาน มานสํ <1325>

นิสชฺช ปาสาทวเร เอวํ จินฺเตสหํ ตทา.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้านั่งอยู่ในสถานที่สงัด ทำใจให้ร่าเริง นั่งอยู่ในปราสาทที่ประเสริฐ ได้คิดอย่างนี้ว่า

(จินฺตนาการ) พหู เมว คตา <1326> โภคา ผีตํ อนฺเตปุรํ มม

ราชาปิ มํ นิมนฺเตสิ <1327> อานนฺโท ปฐวิสฺสโร.

โภคสมบัติของเรามีมาก ภายในบุรีของเราก็มั่งคั่ง แม้พระราชาผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน พระนามว่าอานนท์ ก็ทรงเชื้อเชิญเรา

อยญฺจ พุทฺโธ อุปฺปนฺโน อธิจฺจุปฺปตฺติโก มุนิ

สํวิชฺชนฺติ จ เม โภคา ทานํ ทสฺสามิ สตฺถุโน.

พระพุทธเจ้าพระองค์นี้ เป็นพระมุนี เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในโลกนี้ และโภคสมบัติของเราก็มีอยู่ เราจักถวายทานแด่พระศาสดา

ปทุเมน ราชปุตฺเตน ทินฺนํ ทานวรํ ชิเน

หตฺถินาเค จ ปลฺลงฺเก อปสฺเสนํ จนปฺปกํ.

พระโอรสของพระราชาพระนามว่าปทุมะ ทรงถวายทานอย่างประเสริฐ คือช้างเชือกประเสริฐ บัลลังก์และพนักพิง ประมาณไม่น้อย ในพระชินเจ้า

อหํปิ ทานํ ทสฺสามิ สํเฆ คณวรุตฺตเม

อทินฺนปุพฺพํ ทานวรํ <1328> ภวิสฺสํ อาทิกมฺมิโก.

แม้เราก็จักถวายทาน ในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด

ทานอย่างประเสริฐที่ยังไม่เคยมีใครถวาย เราจักเป็น (ผู้ถวาย) คนแรก

จินฺเตตฺวาหํ พหุวิธํ ยาเค ยสฺส สุขํ ผลํ

ปริกฺขารทานมทฺทกฺขึ มม สงฺกปฺปปูรณํ.

ข้าพเจ้าคิดถึงทานหลายอย่าง ที่มีผลเป็นสุขในเพราะการบูชา ก็ได้เห็นการถวายบริขาร เป็นเหตุทำความคิดของข้าพเจ้าให้เต็มได้

ปริกฺขารานิ ทสฺสามิ สํเฆ คณวรุตฺตเม

อทินฺนปุพฺพมญฺเญสํ ภวิสฺสํ อาทิกมฺมิโก.

ข้าพเจ้าจักถวายบริขาร ในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด การถวายบริขารที่คนเหล่าอื่นยังไม่เคยถวาย ข้าพเจ้าจักเป็นคนแรก(การถึงพร้อมแห่งทานวัตถุ)

(ทานวตฺถุสมฺปาทน) นฬกาเร อุปาคมฺม ฉตฺตํ กาเรสิ ตาวเท

ฉตฺตสตสหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ.

ขณะนั้น ข้าพเจ้าเข้าไปหาช่างจักสาน จ้างให้ทำร่ม รวบรวมร่มได้ ๑๐๐,๐๐๐ คัน

ทุสฺสสตสหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ

ปตฺตสตสหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ.

รวบรวมผ้าได้ ๑๐๐,๐๐๐ ผืน รวบรวมบาตรได้ ๑๐๐,๐๐๐ ใบ

วาสิโย สตฺถเก จาปิ สูจิโย นขเฉทเน

เหฏฺฐา ฉตฺเต ฐปาเปสึ กาเรตฺวา ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำมีดโกน มีดเล็ก เข็ม และมีดตัดเล็บ ที่สมควร(แก่สมณบริโภค) แล้วให้วางไว้ภายใต้ร่ม

วิธูปเน ตาลปณฺเณ <1329> โมรหตฺเถ จ จามเร

ปริสฺสาวเน เตลธาเร <1330> การยึ ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำพัดใบตาล พัดขนปีกนกยูง แส้จามร ผ้ากรองน้ำ ภาชนะน้ำมัน ให้สมควร (แก่สมณบริโภค)

สูจิฆเร อํสวทฺเธ อโถปิ กายพนฺธเน

อาธารเก จ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำกล่องเข็ม ผ้าอังสะ ประคตเอว และเชิงรองบาตร ซึ่งทำอย่างสวยงาม ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)

ปริโภคภาชเน จ อโถปิ โลหถาลเก

เภสชฺเช ปูรยิตฺวาน เหฏฺฐาฉตฺเต ฐเปสหํ.

ให้บรรจุเภสัชจนเต็มภาชนะสำหรับใส่ของบริโภค และบรรจุขันสำริดให้วางไว้ภายใต้ร่ม

วจํ อุสีรํ ลฏฺฐิมธุํ ปิปฺผลิมริจานิ จ

หรีตกึ สิงฺคิเวรํ สพฺเพ ปูเรสิ ภาชเน.

ให้บรรจุว่านน้ำ หญ้าคา ชะเอม ดีปลี พริก ผลสมอ และขิงสด จนเต็มภาชนะทุกอย่าง

อุปาหนา ปาทุกาโย อโถ อุทกปุญฺฉเน

กตฺตรทณฺเฑ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำรองเท้า เขียงเท้า ผ้าสำหรับเช็ดน้ำ และไม้เท้าคนแก่ อย่างสวยงาม ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)

โอสถํ อญฺชนาปิจ <1331> สลากา ธมฺมกุตฺตรา

กุญฺจิกา ปญฺจวณฺเณหิ สิพฺพิเต กุญฺจิกาฆเร.

จ้างช่างให้ทำยารักษาไข้ ยาหยอดตา ไม้ป้ายยาตา กระบอกกรองน้ำ ลูกกุญแจ และกล่องลูกกุญแจ ซึ่งเย็บด้วยด้าย ๕ สี

อาโยเค ธูมเนตฺเต จ อโถปิ ทีปธารเก

ตุมฺพเก จ กรณฺเฑ จ การยึ ตทนุจฺฉเว.

สายโยค กระบอกเป่าควันไฟ ตะเกียงตั้ง คนโทน้ำและผอบ ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)

สณฺฑาเส ปิปฺผเล เจว อโถปิ มลหาริโน <1332>

เภสชฺชถวิเก เจว การยึ ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำแหนบ กรรไกร วัตถุขัดสนิมและถุงสำหรับใส่เภสัช ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)

อาสนฺทิโย ปีฐเก จ ปลฺลงฺเก จตุโรมเย

ตทนุจฺฉเว กาเรตฺวา <1333> เหฏฺฐาฉตฺเต ฐเปสหํ.

จ้างช่างให้ทำเก้าอี้นอน ตั่งและบัลลังก์ ๔ เท้า ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)แล้วให้ตั้งไว้ภายใต้ร่ม

<1334> อุณฺณาภิสี คุลภิสี อโถปิ ปิฐกาภิสี ๓

พิพฺโพหเน <1335> จ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว.

จ้างช่างให้ทำฟูกยัดด้วยขนสัตว์ ฟูกยัดด้วยนุ่น ฟูกตั่งและหมอนทำอย่างดี ให้สมควร(แก่สมณบริโภค)

กุรุวินฺเท มธุสิตฺเถ เตลหตฺถปตาปกํ

สิเวฏิผลกํ สุจี <1336> มญฺจํ อตฺถรเณน จ.

จ้างช่างให้ทำจุรณสำหรับอาบ ขี้ผึ้ง น้ำมันที่หุงด้วยมือ และเตียงที่ปูด้วยแผ่นกระดานเล็ก ๆ อันสะอาดพร้อมด้วยเครื่องลาด

เสนาสเน ปาทปุญฺเฉ สยนาสนทณฺฑเก

ทนฺตโปเณ จ กถลี <1337> สีสเลปนคนฺธเก. <1338>

เสนาสนะ ผ้าเช็ดเท้า ที่นอน ที่นั่ง ไม้เท้า ไม้ชำระฟัน กระเบื้อง ของหอมสำหรับไล้ทาศีรษะ

อรณี ผลปีเฐ จ <1339> ปตฺตปิธานถาลเก

อุทกสฺส กฏจฺฉุญฺจ จุณฺณกํ รชนมฺพนํ.

ไม้สีไฟ ตั่งแผ่นกระดาน ฝาบาตร ถุงบาตร กระบวยตักน้ำ เครื่องอบ (สีผงย้อมผ้า) รางย้อมผ้า

สมฺมุญฺชนํ <1340> อุทวตฺถํ <1341> ตถา วสฺสิกสาฏิกํ

นิสีทนํ กณฺฑุจฺฉาทึ อถ อนฺตรวาสกํ.

ไม้กวาด ผ้าอาบน้ำ ผ้าอาบน้ำฝน ผ้านิสีทนะ ผ้าปิดฝี ผ้าอันตรวาสก (ผ้านุ่ง)

อุตฺตราสงฺคสงฺฆาฏี นตฺถุกํ มุขโสธนํ

พิฬงฺคโลณภูตญฺจ <1342> มธุํ จ ทธิปานกํ.

ผ้าอุตราสงค์(ผ้าห่ม) ผ้าสังฆาฏิ(ผ้าพาดบ่า) ยานัตถุ์ น้ำบ้วนปาก น้ำส้ม น้ำปลา น้ำผึ้ง นมส้ม น้ำปานะ

ปุปฺผสิตฺถํ <1343> ปิโลติญฺจ มุขปุญฺฉนสุตฺตกํ

ทาตพฺพํ นาม ยํ อตฺถิ ยญฺจ กปฺปติ สตฺถุโน.

ขี้ผึ้ง ผ้าเก่า ผ้าเช็ดปาก ด้าย สิ่งใดชื่อว่าเป็นของควรให้ทานมีอยู่ และสมควรแก่พระศาสดา

สพฺพเมตํ สมาเนตฺวา อานนฺทํ อุปสงฺกมึ

อุปสงฺกมฺม ราชานํ ชเนตารํ มหายสํ. <1344>

สิรสา อภิวาเทตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ.

ข้าพเจ้ารวบรวมสิ่งนั้นทั้งหมดได้แล้ว จึงเข้าเฝ้าพระเจ้าอานนท์ ครั้นเข้าเฝ้าพระราชาผู้นำหมู่ชน ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ถวายบังคมด้วยเศียรเกล้าแล้วได้กราบทูลคำนี้ว่า(การขอโอกาสถวายทาน)

(ทาโนกาสยาจนา) เอกโต ชาติสํวฑฺฒา <1345> อุภินฺนํ เอกโต ยโส <1346>

สาธารณา สุเข ทุกฺเข อุโภ จ อนุวตฺตกา.

เราทั้ง ๒ เจริญเติบโตมาด้วยกัน มียศร่วมกัน ร่วมสุข ร่วมทุกข์ และประพฤติคล้อยตามกัน

อตฺถิ เจตสิกํ ทุกฺขํ ตวาเธยฺยํ อรินฺทม

ยทิ สกฺโกสิ ตํ ทุกฺขํ วิโนเทยฺยาสิ ขตฺติย.

ขอเดชะพระองค์ผู้ปราบข้าศึก ทุกข์ใจที่เกี่ยวเนื่องกับพระองค์ยังมีอยู่ ขอเดชะพระองค์ผู้ขัตติยราช ถ้าพระองค์สามารถ ก็ขอได้ทรงพระกรุณาบรรเทาทุกข์นั้นด้วยเถิด

ตว ทุกฺขํ มม ทุกฺขํ อุภินฺนํ เอกโต มนํ <1347>

นิฏฺฐิตนฺติ วิชานาหิ <1348> ตํ โมเจยฺยํ <1349> สเจ ตุวํ.

พระราชาตรัสว่า

ทุกข์ของท่านก็เป็นทุกข์ของข้าพเจ้าด้วย เราทั้ง ๒ มีใจตรงกัน ท่านย่อมรู้ว่าสำเร็จ ถ้าท่านจะพึงเปลื้องทุกข์นั้น

ชานาหิ โข มหาราช ทุกฺขํ เม ทุพฺพิโนทยํ

พหุํ สมาโน คชฺชสฺสุ เอกนฺเต ทุจฺจชํ ธนํ. <1350>

ขอเดชะพระมหาราช ขอจงทรงทราบทุกข์ของข้าพระพุทธเจ้า ซึ่งบรรเทาได้ยาก พระองค์บันลือมากไป ทรัพย์นี้ พระองค์ยังสละได้ยาก

ยาวตา วิชิเต อตฺถิ ยาวตา มม ชีวิตํ

เอเตหิ ยทิ เต อตฺโถ ทสฺสามิ อวิกมฺปิโต.

คือสิ่งที่มีอยู่ในแว่นแคว้นประมาณเท่าใด ชีวิตของข้าพระพุทธเจ้าประมาณเท่าใด ถ้าพระองค์ต้องการสิ่งเหล่านี้ ข้าพระพุทธเจ้าก็จักให้อย่างไม่หวั่นไหว

คชฺชิตํ โข ตยา เทว มิจฺฉา ตํ พหุ คชฺชิตํ

ชานิสฺสามิ ตุวํ อชฺช สพฺพธมฺเม ปติฏฺฐิตํ.

ขอเดชะ พระองค์ทรงบันลือแล้ว การบันลือมากนั้นผิด ข้าพระพุทธเจ้าจักทราบพระองค์ วันนี้ ว่าทรงดำรงอยู่ในธรรมทั้งปวง

อติพาฬฺหํ นิปีเฬสิ ททมานสฺส เม สโต

กินฺเต เม ปีฬิเตนตฺโถ ปตฺถิตํ เต กเถหิ เม.

ท่านบีบคั้นหนักนัก เมื่อข้าพเจ้าจะให้ ท่านจะได้ประโยชน์อะไรจากการที่ข้าพเจ้าถูกบีบคั้น ท่านปรารถนาสิ่งใดจงบอกแก่ข้าพเจ้า

อิจฺฉามหํ มหาราช พุทฺธเสฏฺฐํ อนุตฺตรํ

โภชยิสฺสามิ สมฺพุทฺธํ วชฺชํ เม มาหุ ชีวิตํ.

ขอเดชะพระมหาราช ข้าพระพุทธเจ้าปรารถนาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐยิ่ง ข้าพระพุทธเจ้าจักนิมนต์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เสวย ชีวิตของข้าพระพุทธเจ้าอย่าเป็นโทษเลย

อญฺญํ เตหํ วรํ ทมฺมิ มา ยาจิตฺโถ ตถาคตํ <1351>

อเทยฺโย กสฺสจิ พุทฺโธ มณิ โชติรโส ยถา.

ข้าพเจ้าจะให้พรอย่างอื่นแก่ท่าน ท่านอย่าขอพระตถาคตเลย พระพุทธเจ้าไม่มีใครจะให้แก่ใคร ๆ ได้ เปรียบเหมือนแก้วมณีโชติรส

นนุ เต คชฺชิตํ เทว ยาว ชีวิตมตฺตโน <1352>

ชีวิตํ <1353> ททมาเนน ยุตฺตํ ทาตุํ ตถาคตํ.

ขอเดชะ พระองค์ทรงบันลือแล้วมิใช่หรือว่า กระทั่งชีวิตที่มีอยู่ เมื่อพระองค์ประทานชีวิตได้ ก็ควรพระราชทานพระตถาคตได้

ฐปนีโย มหาวีโร อเทยฺโย กสฺสจิ ชิโน

น เม ปฏิสฺสุโต พุทฺโธ วรสฺสุ อมิตํ ธนํ.

พระพุทธชินมหาวีรเจ้าควรงดไว้ ไม่พึงให้แก่ใคร ๆ ได้ เรารับปากให้ไม่ได้ ท่านจงเลือกเอาทรัพย์จนนับไม่ถ้วนเถิด

วินิจฺฉยํ ปาปุณามิ <1354> ปุจฺฉิสฺสาม วินิจฺฉเย

ยถา สณฺหํ <1355> ํ กเถสฺสนฺติ ปฏิปุจฺฉาม ตํ ตถา.

ข้าพระพุทธเจ้าจะต้องถึงการวินิจฉัย พวกเราจักถามผู้วินิจฉัย ผู้วินิจฉัยจักตัดสินละเอียดฉันใด พวกเราจักสอบถามข้อนั้นฉันนั้น

รญฺโญ หตฺเถ คเหตฺวาน อคมาสึ วินิจฺฉยํ

ปุรโต อกฺขทสฺสานํ อิทํ วจนมพฺรวึ.

ข้าพเจ้าจับพระหัตถ์พระราชา พากันไปยังสถานที่วินิจฉัย ได้กล่าวคำนี้ต่อหน้าผู้พิพากษาทั้งหลายว่า

สุณนฺตุ เม อกฺขทสฺสา ราชา วรํ อทาสิ เม

น กิญฺจิ ฐปยิตฺวาน ชีวิตํปิ <1356> ปวารยิ.

ขอผู้พิพากษาจงฟังข้าพเจ้า พระราชาได้พระราชทานพรแก่ข้าพเจ้า พระองค์ไม่ยกเว้นอะไร ๆ ยอมให้ได้แม้กระทั่งชีวิต

ตสฺส เม วรทินฺนสฺส พุทฺธเสฏฺฐํ วรึ อหํ

สุทินฺโน โหติ เม พุทฺโธ ฉินฺทถ สํสยํ มม.

เมื่อพระองค์พระราชทานพรแก่ข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าจึงขอพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด พระพุทธเจ้าเป็นอันพระราชาพระราชทาน แก่ข้าพเจ้าดีแล้วมิใช่หรือ ท่านทั้งหลายจงตัดความสงสัยของข้าพเจ้าด้วยเถิด

สุสฺสาม ตว วจนํ ภูมิปาลสฺส ราชิโน

อุภินฺนํ วจนํ สุตฺวา ฉินฺทิสฺสาเมตฺถ สํสยํ.

(ผู้พิพากษาทั้งหลายกล่าวว่า)

ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย จะฟังคำของท่านและพระดำรัสของพระราชา ผู้ปกครองแผ่นดิน ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายฟังคำของทั้ง ๒ ฝ่ายแล้ว จักตัดความสงสัยในข้อนี้ได้

สพฺพํ เทว ตยา ทินฺนํ อิมสฺส สพฺพคาหิตํ <1357>

น กิญฺจิ ฐปยิตฺวาน ชีวิตํปิ ปวารยิ.

ขอเดชะ พระองค์พระราชทานทุกสิ่ง ท่านผู้นี้ถือเอาทุกสิ่งแล้วหรือ พระเจ้าข้า พระองค์ไม่ยกเว้นอะไร ๆ ยอมให้ได้แม้กระทั่งชีวิตหรือ

กิจฺฉปฺปตฺโตว หุตฺวาน ยาวชีวมนุตฺตรํ <1358>

อิมํ สุทุกฺขิตํ ญตฺวา อทาสึ สพฺพคาหิตํ.1

(พระราชาตรัสว่า)

เราได้รับความลำบาก แสนสาหัสนักจนตลอดชีวิต รู้ว่าผู้นี้ได้รับความทุกข์อย่างหนัก จึงได้ให้สิ่งของที่ควรถือเอาไว้ทุกอย่าง

ปราชโย ตุวํ <1359> เทว อสฺส เทยฺโย ตถาคโต

อุภินฺนํ สํสโย ฉินฺโน ยถาสณฺหมฺหิ <1360> ติฏฺฐถ.

ขอเดชะ พระองค์ทรงเป็นผู้พ่ายแพ้ ควรจะพระราชทานพระตถาคตให้เขาไป ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายตัดความสงสัยของทั้ง ๒ ฝ่ายได้แล้ว ขอท่านทั้ง ๒ จงตั้งอยู่ในคำมั่นสัญญาเถิด

ราชา ตตฺเถว ฐตฺวาน อกฺขทสฺเสตทพฺรวิ

สมฺมา มยฺหํปิ เทยฺยาถ ปุน พุทฺธํ ลภามหํ.

พระราชาประทับอยู่ ณ ที่นั้นแล ได้ตรัสกับผู้พิพากษาดังนี้ว่า ท่านทั้งหลายพึงให้แก่เราโดยชอบบ้าง เราจะได้พระพุทธเจ้าอีก

ปูเรตฺวา ตว สงฺกปฺปํ โภชยิตฺวา ตถาคตํ

ปุน เทยฺยาสิ <1361> สมฺพุทฺธํ อานนฺทสฺส ยสสฺสิโน.

(ผู้พิพากษาได้กล่าวกับข้าพเจ้าว่า)

ท่านทำความดำริของท่านให้บริบูรณ์ นิมนต์พระตถาคตให้เสวยแล้ว พึงถวายคืนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้แก่พระเจ้าอานนท์ผู้ทรงยศอีก(กถาว่าด้วยการทูลนิมนต์)

(นิมนฺตนกถา) อกฺขทสฺเสภิวาเทตฺวา อานนฺทมฺปิ <1362> ขตฺติยํ

ตุฏฺโฐ ปมุทิโต หุตฺวา สมฺพุทฺธํ อุปสงฺกมึ.

ข้าพเจ้าไหว้ผู้พิพากษาและถวายบังคม พระเจ้าอานนท์จอมกษัตริย์แล้ว มีความยินดีปราโมทย์ ได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

อุปสงฺกมฺม สมฺพุทฺธํ โอฆติณฺณํ อนาสวํ

สิรสา อภิวาเทตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ.

ครั้นเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ข้ามโอฆกิเลสได้แล้ว ไม่มีอาสวะ ถวายอภิวาทด้วยเศียรเกล้าแล้ว ได้กราบทูลดังนี้ว่า

วสีสตสหสฺเสหิ อธิวาเสหิ จกฺขุม

หาสยนฺโต มม จิตฺตํ นิเวสนมุเปหิ เม.

ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ ขอพระองค์พร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ รูป โปรดรับนิมนต์ พระองค์เมื่อจะทำจิตของข้าพระองค์ให้ร่าเริง ขอจงเสด็จเข้าไปยังนิเวศน์ของข้าพระองค์เถิด

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

มม สงฺกปฺปมญฺญาย อธิวาเสสิ จกฺขุมา.

พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ผู้มีพระจักษุ ทรงรู้ความดำริของข้าพเจ้า จึงทรงรับนิมนต์(ด้วยดุษณีภาพ)

อธิวาสนมญฺญาย อภิวาทิย สตฺถุโน

หฏฺโฐ อุทคฺคจิตฺโตหํ นิเวสนมุปาคมึ.

ข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ทรงรับนิมนต์แล้ว จึงถวายอภิวาทพระศาสดา มีจิตร่าเริงเบิกบาน เข้าไปยังนิเวศน์ของตน(การตระเตรียมทาน)

(ทานปฏิยาทน) มิตฺตามจฺเจ สมาเนตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ

สุทุลฺลโภ มยา ลทฺโธ มณิ โชติรโส ยถา.

ข้าพเจ้าประชุมมิตรและอำมาตย์แล้ว ได้กล่าวคำนี้ว่า เราได้สิ่งที่ได้แสนยากแล้ว เปรียบเหมือนได้แก้วมณีโชติรส

เกน ตํ ปูชยิสฺสามิ <1363> อปฺปเมยฺโย อนูปโม

อตุโล อสโม ธีโร ชิโน อปฺปฏิปุคฺคโล.

เราจักบูชาพระองค์ด้วยอะไร พระชินเจ้ามีคุณหาประมาณมิได้ หาใครเปรียบมิได้ ไม่มีใครเทียบเท่า ไม่มีใครเสมอ เป็นนักปราชญ์ ไม่มีบุคคลเปรียบ

ตถาสมสโม เจว อทุติโย นราสโภ

ทุกฺกรํ อธิการํ หิ พุทฺธานุจฺฉวิกํ มยา.

หาผู้เสมอเหมือนเช่นนั้นมิได้ ไม่เป็นที่ ๒ (รองใคร) ทรงองอาจกว่านรชน อธิการ ที่สมควรแก่พระพุทธเจ้า เราทำได้โดยยาก

นานาปุปฺเผ สมาเนตฺวา กโรม ปุปฺผมณฺฑปํ

พุทฺธานุจฺฉวิกํ เอตํ สพฺพปูชา ภวิสฺสติ.

ขอพวกเราจงช่วยกันรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ มาทำมณฑปดอกไม้เถิด นี้ย่อมสมควรแก่พระพุทธเจ้า ถือเป็นการบูชาด้วยสิ่งทั้งปวง

อุปฺปลํ ปทุมํ วาปิ วสฺสิกํ อธิมุตฺตกํ

จมฺปกํ <1364> นาคปุปฺผญฺจ มณฺฑปํ การยึ อหํ.

ข้าพเจ้าใช้ดอกบัวขาบ ดอกบัวหลวง ดอกมะลิ ดอกลำดวน ดอกจำปา ดอกกากะทิง ทำให้เป็นมณฑป

สตาสนสหสฺสานิ ฉตฺตฉายาย ปญฺญปึ

ปจฺฉิมํ อาสนํ มยฺหํ อธิกํ สตมคฺฆติ.

ปูลาดอาสนะ ๑๐๐,๐๐๐ ไว้ใต้เงาร่ม อาสนะของข้าพเจ้าอยู่สุดท้าย มีค่าเกินร้อย

สตาสนสหสฺสานิ ฉตฺตฉายาย ปญฺญปึ

ปฏิยาเทตฺวา อนฺนปานํ กาลํ อาโรจยึ อหํ.

ปูลาดอาสนะ ๑๐๐,๐๐๐ ไว้ใต้เงาร่ม จัดแจงข้าวและน้ำเสร็จแล้วให้คนไปกราบทูลภัตกาล(เวลาอันสมควรเพื่อฉันภัตตาหาร)

อาโรจิตมฺหิ กาลมฺหิ ปทุมุตฺตโร มหามุนิ

วสีสตสหสฺเสหิ นิเวสนมุเปสิ เม.

เมื่อคนไปกราบทูลภัตกาลแล้ว พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ พร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ องค์ ได้เสด็จเข้ามายังนิเวศน์ของข้าพเจ้า

ธาเรนฺตํ อุปริจฺฉตฺตํ <1365> สุผุลฺลปุปฺผมณฺฑเป

วสีสตสหสฺเสหิ นิสีทิ ปุริสุตฺตโม.

ร่มกั้นอยู่เบื้องบน ในมณฑปดอกไม้ที่บานสะพรั่ง พระพุทธเจ้าผู้เป็นบุรุษผู้สูงสุด ประทับนั่งพร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ องค์

ฉตฺตสตสหสฺสานิ สตสหสฺสมาสนํ

กปฺปิยํ อนวชฺชญฺจ ปฏิคฺคณฺหาหิ จกฺขุม.

(ข้าพเจ้ากราบทูลว่า) ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ ขอพระองค์โปรดทรงรับร่ม ๑๐๐,๐๐๐ คันและอาสนะ ๑๐๐,๐๐๐ ที่ อันสมควรและไม่มีโทษเถิด

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

มมํ ตาเรตุกาโม โส สมฺปฏิจฺฉิ มหามุนิ.

พระมหามุนีทรงพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา พระองค์ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า ให้ข้ามพ้น(สงสารวัฏ) จึงทรงรับไว้(ทานกถา)

(ทานกถา) ภิกฺขุโน เอกเมกสฺส ปจฺเจกํ ปตฺตมทาสหํ

ชหึสุ สมฺภตํ <1366> ปตฺตํ โลหปตฺตํ อธารยุํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายบาตรแก่ภิกษุรูปละหนึ่งใบ ภิกษุทั้งหลายสละบาตรที่ตนใช้สอยแล้ว ใช้บาตรเหล็ก

สตฺตรตฺตินฺทิวํ พุทฺโธ นิสีทิ ปุปฺผมณฺฑเป

โพธยนฺโต พหู สตฺเต ธมฺมจกฺกํ ปวตฺตยิ.

พระพุทธเจ้าประทับนั่งอยู่ ในมณฑปดอกไม้ตลอด ๗ วัน ๗ คืน เมื่อจะทรงให้สัตว์จำนวนมากตรัสรู้ จึงทรงประกาศพระธรรมจักร

ธมฺมจกฺกํ ปวตฺเตนฺโต เหฏฺฐโต ปุปฺผมณฺฑเป

จุลฺลาสีติสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อหุ.

เมื่อทรงประกาศพระธรรมจักรภายใต้มณฑปดอกไม้ เทวดาและมนุษย์ ๘๔,๐๐๐ ได้บรรลุธรรม

สตฺตเม ทิวเส ปตฺเต ปทุมุตฺตโร มหามุนิ

ฉตฺตฉายายมาสีโน อิมา คาถา อภาสถ.

เมื่อถึงวันที่ ๗ พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับนั่งอยู่ภายในใต้เงาร่ม ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า(พยากรณ์)

(พฺยากรณ) อนูนกํ ทานวรํ โย เม ปาทาสิ มาณโว

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต.

เราจักพยากรณ์มาณพผู้ที่ได้ถวายทานอย่างประเสริฐ ไม่บกพร่องแก่เรา ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

หตฺถี อสฺสา รถา ปตฺตี เสนา จ จตุรงฺคินี

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ <1367> นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ.

กองทัพ ๔ เหล่า คือ พลช้าง พลม้า พลรถ และพลเดินเท้าจักห้อมล้อมมาณพนั้นเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งทานทั้งปวง

หตฺถิยานํ อสฺสยานํ สิวิกา สนฺทมานิกา

อุปฏฺฐิสฺสนฺติ ตํ <1368> นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ.

ยานพาหนะคือช้าง ยานพาหนะคือม้า คานหาม และวอ จักบำรุงเขาเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งทานทั้งปวง

สฏฺฐิ รถสหสฺสานิ สพฺพาลงฺการภูสิตา

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ.

รถ ๖,๐๐๐ คันประดับด้วยเครื่องอลังการทั้งปวง จักแวดล้อมเขาเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งทานทั้งปวง

สฏฺฐิ ตุริยสหสฺสานิ เภริโย สมลงฺกตา

วชฺชยิสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ.

เครื่องดนตรี ๖,๐๐๐ ชิ้น กลองที่ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม จักขับกล่อมเขาเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งทานทั้งปวง

ฉฬาสีติสหสฺสานิ นาริโย สมลงฺกตา

วิจิตฺตวตฺถาภรณา อามุกฺกมณิกุณฺฑลา. <1369>

สาวรุ่น ๘๖,๐๐๐ นาง ผู้ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม สวมใส่ผ้าอาภรณ์อย่างงดงาม ห้อยตุ้มหูแก้วมณี

อฬารปมฺหา หสุลา สุสญฺญา ตนุมชฺฌิมา

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ.

มีตากลมโต มีปกติร่าเริง รูปงาม เอวเล็กเอวบาง จักห้อมล้อมเขาเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งทานทั้งปวง

ตึสกปฺปสหสฺสานิ เทวโลเก รมิสฺสติ

สหสฺสกฺขตฺตุํ เทวินฺโท เทวรชฺชํ กริสฺสติ.

เขาจักรื่นรมย์ในเทวโลก ๓,๐๐๐ กัป จักเป็นจอมเทพครองเทวสมบัติ ๑,๐๐๐ ชาติ

สหสฺสกฺขตฺตุํ ราชา จ จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขิยํ.

และจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑,๐๐๐ ชาติ จักเป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน

เทวโลเก วสนฺตสฺส ปุญฺญกมฺมสมงฺคิโน

เทวโลกปริยนฺตํ รตนฉตฺตํ ธริสฺสติ.

เมื่อเขาอยู่ในเทวโลก พรั่งพร้อมด้วยบุญกรรม เทวดาจักกั้นฉัตรแก้วไว้ที่ขอบเทวโลก

อิจฺฉิสฺสติ ยทา วายํ <1370> ฉทนํ ทุสฺสปุปฺผชํ

อิมสฺส จิตฺตมญฺญาย นิพทฺธํ ฉาทยิสฺสติ.

เขาจักปรารถนาเมื่อใด หลังคาผ้าและดอกไม้(ดังจะ)รู้ความคิดของเขา จักกั้นอยู่เนืองนิตย์เมื่อนั้น

เทวโลกา จวิตฺวาน สุกฺกมูเลน โจทิโต

ปุญฺญกมฺเมน สํยุตฺโต พฺรหฺมพนฺธุ ภวิสฺสติ.

เขาถูกกุศลมูลตักเตือนจุติจากเทวโลก แล้วประกอบด้วยบุญกรรม จักเป็นบุตรของพราหมณ์

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว

โคตโม นาม นาเมน <1371> สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ.

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

สพฺพเมตํ อภิญฺญาย โคตโม สกฺยปุงฺคโว

ภิกฺขุสํเฆ นิสีทิตฺวา เอตทคฺเค ฐเปสฺสติ.

พระผู้มีพระภาคผู้โคดมศากยะผู้ประเสริฐ ทรงทราบความนั้นทั้งหมดแล้ว ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุ จักทรงตั้งไว้ในเอตทัคคะ

ปิลินฺทวจฺโฉ นาเมน <1372> เหสฺสติ สตฺถุสาวโก

เทวานํ อสุรานญฺจ คนฺธพฺพานญฺจ สกฺกโต.

เขาจักได้เป็นสาวกมีนามว่าปิลินทวัจฉะ ของพระศาสดา จักเป็นผู้ที่เทวดา อสูร และคนธรรพ์ สักการะ

ภิกฺขูนํ ภิกฺขุนีนญฺจ คิหีนญฺจ ตเถว โส

ปิโย หุตฺวาน สพฺเพสํ วิหริสฺสตินาสโว.

เขาจักเป็นที่รักของภิกษุ ภิกษุณี และคฤหัสถ์ทั้งปวง อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ(ว่าด้วยอานิสงส์ของทาน)

(ทานานิสํสกถา) สตสหสฺเส กตํ กมฺมํ ผลํ ทสฺเสสิ เม อิธ

สุมุตฺโต สรเวโคว กิเลเส ฌาปยี อหํ. <1373>

กรรมที่ข้าพเจ้ากระทำแล้วใน ๑๐๐,๐๐๐ กัป ได้แสดงผลแก่ข้าพเจ้าแล้วในอัตภาพสุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าหลุดพ้นดีแล้ว ดุจความเร็วของลูกศรที่หลุดพ้นไปจากแล่ง เผากิเลสทั้งหลายได้แล้ว

อโห เม สุกตํ กมฺมํ ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเร

ยตฺถ การํ กริตฺวาน ปตฺโตมฺหิ อจลํ ปทํ.

น่าปลื้มใจ กรรมข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้ว ในเนื้อนาบุญอย่างยอดเยี่ยม

ซึ่งเป็นฐานะที่ข้าพเจ้าทำสักการะแล้ว ได้บรรลุบทที่ไม่หวั่นไหว

อนูนกํ ทานวรํ อทาสิ โย <1374> หิ มาณโว

อาทิปุพฺพงฺคโม อาสิ ตสฺส ทานสฺสิทํ ผลํ.

ก็มาณพใดได้ให้ทานอย่างประเสริฐไม่บกพร่อง มาณพนั้นได้เป็นหัวหน้าคนแรก นี้เป็นผลแห่งทานนั้น(๑. อานิสงส์ของการถวายร่ม)

(๑. ฉตฺตานิสํส) ฉตฺเต สุคเต ทตฺวาน สํเฆ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายร่มในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

สีตํ อุณฺหํ น ชานามิ รโชชลฺลํ น ลิมฺปติ

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ อปจิโต สทา.

คือข้าพเจ้าไม่รู้สึกหนาว ๑ ไม่รู้สึกร้อน ๑ ละอองและธุลีไม่แปดเปื้อน ๑ เป็นผู้ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีเสนียดจัญไร ๑ ชนทั้งหลายยำเกรงทุกเมื่อ ๑

สุขุมจฺฉวิโก โหมิ วิสทํ โหติ มานสํ

ฉตฺตสตสหสฺสานิ ภเว สํสรโต มม.

เป็นผู้มีผิวพรรณละเอียด ๑ เป็นผู้มีใจใสสะอาด ๑ เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ ฉัตร ๑๐๐,๐๐๐ คัน

สพฺพาลงฺการยุตฺตานิ ตสฺส กมฺมสฺส วาหสา

อิมํ ชาตึ ฐเปตฺวาน มตฺถเก ธารยนฺติ เม.

ซึ่งประกอบด้วยเครื่องประดับทุกอย่าง กั้นอยู่เหนือศีรษะของข้าพเจ้า ยกเว้นชาตินี้ เพราะอานุภาพแห่งกรรมนั้น

ตสฺมา <1375> อิมาย ชาติยา นตฺถิ เม ฉตฺตธารณา

มม สพฺพํ กตํ กมฺมํ วิมุตฺติฉตฺตปตฺติยา.

เพราะฉะนั้น ในชาตินี้ การกั้นฉัตรจึงไม่มีแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ากระทำกรรมทุกอย่าง ก็เพื่อบรรลุฉัตรคือวิมุตติ(๒. อานิสงส์ของการถวายผ้า)

(๒. ทุสฺสานิสํส) ทุสฺสานิ สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายผ้าในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

สุวณฺณวณฺโณ วิรโช สปฺปภาโส ปตาปวา

สินิทฺธํ โหติ เม คตฺตํ ภเว สํสรโต มม.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีผิวพรรณดังทอง ๑ ปราศจากธุลี(ปราศจากไฝฝ้า) ๑ มีรัศมีผ่องใส ๑ มีตบะ ๑ มีร่างกายมีผิวเกลี้ยงเกลา ๑ เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ

ทุสฺสสตสหสฺสานิ เสตา ปีตา จ โลหิตา

ธาเรนฺติ มตฺถเก มยฺหํ ทุสฺสทานสฺสิทํ ผลํ.

ก็มีผ้าสีขาว ๑๐๐,๐๐๐ ผืน ๑ มีผ้าสีเหลือง ๑๐๐,๐๐๐ ผืน ๑ มีผ้าสีแดง ๑๐๐,๐๐๐ ผืน ๑ กั้นอยู่เหนือศีรษะของข้าพเจ้า นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้า

โกเสยฺยกมฺพลิยานิ โขมกปฺปาสิกานิ จ

สพฺพตฺถ ปฏิลภามิ เตสํ นิสฺสนฺทโต อหํ.

ข้าพเจ้าได้ผ้าไหม ผ้ากัมพล ผ้าป่าน และผ้าฝ้ายในที่ทุกแห่ง เพราะผลกรรมเหล่านั้น(๓. อานิสงส์ของการถวายบาตร)

(๓. ปตฺตานิสํส) ปตฺเต จ สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายบาตรในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๑๐ ประการ

สุวณฺณถาเล มณิถาเล รชเตปิ จ ถาลเก

โลหิตงฺคมเย ถาเล ปริภุญฺชามิ สพฺพทา.

คือข้าพเจ้าบริโภคโภชนาหารในภาชนะทองคำ ภาชนะแก้วมณี ภาชนะเงิน และภาชนะที่ทำด้วยทับทิม ทุกครั้ง ๑

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ อปจิโต สทา

ลาภี อนฺนสฺส ปานสฺส วตฺถสฺส สยนสฺส จ.

ข้าพเจ้าเป็นผู้ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีเสนียดจัญไร ๑ ชนทั้งหลายยำเกรงทุกเมื่อ ๑ เป็นผู้ได้ข้าว น้ำ ผ้า และที่นอน เป็นปกติ ๑

น วินสฺสนฺติ เม โภคา ฐิตจิตฺโต ภวามหํ

ธมฺมกาโม สทา โหมิ อปฺปเกฺลโส อนาสโว.

โภคสมบัติของข้าพเจ้าไม่พินาศ ๑ ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตมั่นคง ๑ เป็นผู้ใคร่ธรรมทุกเมื่อ ๑ เป็นผู้มีกิเลสน้อย ๑ ไม่มีอาสวะ ๑

เทวโลเก มนุสฺเส วา อนุพนฺธา อิเม คุณา

ฉายา ยถาปิ รุกฺขสฺส <1376> สพฺพตฺถ น ชหนฺติ มํ.

คุณเหล่านี้ ติดตามข้าพเจ้าไปทั้งในเทวโลกและมนุษยโลก ไม่ละข้าพเจ้าในที่ทุกแห่ง เปรียบเหมือนเงาต้นไม้(๔. อานิสงส์ของการถวายมีด)

(๔. วาสิอานิสํส) จิตฺตพนฺธนสมฺพทฺธา <1377> สุกตา วาสิโย พหู

ทตฺวาน พุทฺธเสฏฺฐสฺส สํฆสฺส จ ตเถวหํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายมีดเล็กที่ทำอย่างสวยงาม เนื่องด้วยเครื่องผูกอย่างวิจิตรจำนวนมาก แก่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดและแก่สงฆ์แล้ว

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

สูโร โหมวิสารี <1378> จ เวสารชฺเชสุ ปารมี.

ได้รับอานิสงส์ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ คือข้าพเจ้าเป็นผู้กล้า ๑ เป็นผู้ไม่มีความเดือดร้อน ๑ ถึงความสำเร็จในเวสารัชชธรรม ๑

ธิติวิริยวา โหมิ ปคฺคหิตมโน สทา

กิเลสจฺเฉทนํ ญาณํ สุขุมํ อตุลํ สุจึ

สพฺพตฺถ ปฏิลภามิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม. <1379>

เป็นผู้มีปัญญาเครื่องทรงจำ ๑ มีความเพียร ๑ ประคองใจไว้ได้ทุกเมื่อ ๑ ได้ญาณอันสุขุมเป็นเครื่องตัดกิเลส ๑ ได้ความบริสุทธิ์ไม่มีอะไรเทียมเท่าในที่ทั้งปวง ๑ เพราะผลกรรมของข้าพเจ้านั้น(๕. อานิสงส์ของการถวายมีดเล็ก)

(๕. สตฺถกานิสํส) อกกฺกเส อผรุเส สุโธเต สตฺถเก พหู

ปสนฺนจิตฺโต ทตฺวาน พุทฺเธ สํเฆ ตเถว จ.

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใสได้ถวายมีดเล็กอันราบเรียบ ไม่หยาบ ขัดถูดีแล้ว จำนวนมากในพระพุทธเจ้าและในพระสงฆ์แล้ว

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

กลฺยาณมิตฺตํ <1380> วิริยํ ขนฺติญฺจ เมตฺตสตฺถกํ.

ได้รับอานิสงส์ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ คือข้าพเจ้าย่อมได้กัลยาณมิตร ๑ ความเพียร ๑ ขันติ ๑ ศัสตราคือไมตรี ๑

ตณฺหาสลฺลสฺส ฉินฺนตฺตา ปญฺญาสตฺถํ อนุตฺตรํ

วชิเรน สมํ ญาณํ เตสํ นิสฺสนฺทโต ลเภ.

เพราะตัดลูกศรคือตัณหา จึงได้ศัสตราคือปัญญาอันยอดเยี่ยม และญาณที่เสมอด้วยเพชร ๑ เพราะผลแห่งกรรมเหล่านั้น(๖. อานิสงส์ของการถวายเข็ม)

(๖. สูจิอานิสํส) สูจิโย สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายเข็มในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

นมสฺสิโย <1381> กงฺขจฺเฉโท อภิรูโป จ โภควา

ติกฺขปญฺโญ สทา โหมิ สํสรนฺโต ภวาภเว.

คือเมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ เป็นผู้ที่มหาชนนอบน้อม ๑ ตัดความสงสัยได้ ๑ มีรูปร่างงดงาม ๑ มีโภคสมบัติ ๑ มีปัญญาฉลาดหลักแหลม ๑ ทุกเมื่อ

คมฺภีรํ นิปุณํ ฐานํ อตฺถํ ญาเณน ปสฺสยึ

วชิรคฺคสมํ ญาณํ โหติ เม ตมฆาตนํ.

ข้าพเจ้าพิจารณาเห็นอรรถ ซึ่งเป็นฐานะละเอียดลึกซึ้งด้วยญาณ ญาณของข้าพเจ้าเสมอด้วยยอดเพชร เป็นเครื่องกำจัดความมืด(๗. อานิสงส์ของการถวายมีดตัดเล็บ)

(๗. นขจฺเฉทนานิสํส) นขจฺเฉทเน สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณุตฺตเม <1382>

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายมีดตัดเล็บในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

ทาสทาสี <1383> ควสฺเส จ ภฏเก นาฏเก <1384> พหู

นฺหาปิเต ภตฺตเก สูเท สพฺพตฺเถว ลภามหํ.

คือข้าพเจ้าย่อมได้ทาสชายหญิง ๑ โคและม้า ๑ ลูกจ้างที่เป็นนางฟ้อนรำ ๑ ช่างตัดผม ๑ พ่อครัวผู้ทำอาหารจำนวนมากในที่ทั้งปวง ๑(๘. อานิสงส์ของการถวายพัดใบตาล)

(๘. วิธูปนตาลวณฺฏานิสํส) วิธูปเน สุคเต ทตฺวา ตาลปณฺเณ <1385> จ โสภเณ

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายพัดใบตาลสวยงามในพระสุคตแล้ว ได้รับอานิสงส์ ๘ ประการ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า

สีตํ อุณฺหํ น ชานามิ ปริฬาโห น วิชฺชติ

ทรถํ นาภิชานามิ จิตฺตสนฺตาปนํ มม.

คือข้าพเจ้าไม่รู้สึกหนาวร้อน ๑ ไม่มีความเร่าร้อน ๑ ไม่รู้สึกกระวนกระวาย ที่ทำจิตของข้าพเจ้าให้เร่าร้อน ๑

ราคคฺคิ โทสโมหคฺคิ มานคฺคิ ทิฏฺฐิอคฺคิ จ

สพฺพคฺคิ นิพฺพุตา มยฺหํ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม.

ไฟทั้งหมด คือ ไฟคือราคะ ๑ ไฟคือโทสะ ๑ ไฟคือโมหะ ๑ ไฟคือมานะ ๑ ไฟคือทิฏฐิ ๑ ข้าพเจ้าดับได้แล้ว เพราะผลกรรมของข้าพเจ้านั้น(๙. อานิสงส์ของการถวายพัดขนปีกนกยูงและแส้จามร)

(๙. โมรหตฺถจามร) โมรหตฺเถ จามริโย ทตฺวา สํเฆ คณุตฺตเม

อุปสนฺตกิเลโสหํ วิหรามิ อนงฺคโณ.

ข้าพเจ้าได้ถวายพัดขนปีกนกยูงและแส้จามรในหมู่สงฆ์ และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด เป็นผู้มีกิเลสสงบระงับแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีกิเลสเพียงดังเนิน(๑๐. อานิสงส์ของการถวายผ้ากรองน้ำคือธมกรก)

(๑๐. ปริสฺสาวน-ธมฺมกร) ปริสฺสาวเน สุคเต ทตฺวา ธมฺมกรุตฺตเร <1386>

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายผ้ากรองน้ำคือธมกรกในพระสุคตแล้ว ได้รับอานิสงส์ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

สพฺเพสํ สมติกฺกมฺม ทิพฺพํ อายุํ ลภามหํ

อปฺปสโยฺห สทา โหมิ โจรปจฺจตฺถิเกหิ วา.

คือข้าพเจ้าล่วงพ้นอันตรายทั้งปวงได้ ๑ ได้อายุทิพย์ ๑ โจรหรือข้าศึกข่มไม่ได้ทุกเมื่อ ๑

สตฺเถน วา วิเสน วา วิเหสํปิ น กุพฺพเต

อนฺตรามรณํ นตฺถิ เตสํ นิสฺสนฺทโต มม.

ศัสตราหรือยาพิษไม่เบียดเบียนข้าพเจ้า ๑ ไม่มีความตายในระหว่าง(ไม่ตายก่อนอายุขัย) ๑ เพราะผลแห่งกรรมเหล่านั้นของข้าพเจ้า(๑๑. อานิสงส์ของการถวายภาชนะน้ำมัน)

(๑๑. เตลธารานิสํส) เตลธาเร สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายภาชนะน้ำมันในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

สุจารุรูโป สุภทฺโท <1387> สุสมุคฺคตมานโส

อวิกฺเขปมโน <1388> โหมิ สพฺพารกฺเขหิ รกฺขิโต.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีรูปร่างงดงาม ๑ มีความเจริญดี ๑ มีใจเบิกบานดี ๑ มีใจไม่ฟุ้งซ่าน ๑ ได้รับการคุ้มครองโดยการอารักขาทั้งปวง ๑(๑๒. อานิสงส์ของการถวายกล่องเข็ม)

(๑๒. สูจิฆรานิสํส) สูจิฆเร สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายกล่องเข็มในพระสุคต และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมข้าพเจ้า ๓ ประการ

เจโตสุขํ กายสุขํ อิริยาปถชํ สุขํ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

คือข้าพเจ้าย่อมได้คุณเหล่านี้ คือ ความสุขใจ ๑ ความสุขกาย ๑ ความสุขเกิดแต่อิริยาบถ ๑ เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๑๓. อานิสงส์ของการถวายผ้าอังสะ)

(๑๓. อํสพทฺธานิสํส) อํสวทฺเธ ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายผ้าอังสะในพระชินเจ้า และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

สทฺธมฺเม คาฬฺหํ <1389> วินฺทามิ สรามิ ทุติยํ ภวํ

สพฺพตฺถ สุจฺฉวี โหมิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

คือข้าพเจ้าย่อมได้ความมั่นคงในพระสัทธรรม ๑ ระลึกชาติได้ ๑ เป็นผู้มีผิวพรรณงดงามในที่ทุกแห่ง ๑ เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๑๔. อานิสงส์ของการถวายประคตเอว)

(๑๔. กายพนฺธนานิสํส) กายพนฺเธ ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายประคตเอวในพระชินเจ้า และพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๖ ประการ

สมาธีสุ น กมฺปามิ วสี โหมิ สมาธิสุ

อเภชฺชปริโส โหมิ อาเทยฺยวจโน สทา.

คือข้าพเจ้าย่อมไม่หวั่นในสมาธิ(มีสมาธิแน่วแน่) ๑ เป็นผู้ชำนาญในสมาธิ ๑ มีบริวารไม่แตกแยกกัน ๑ มีถ้อยคำที่เชื่อถือได้ทุกเมื่อ ๑

อุปฏฺฐิตสฺสติ โหมิ ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ

เทวโลเก มนุสฺเส วา อนุพนฺธา อิเม คุณา.

มีสติตั้งมั่น ๑ ไม่มีความสะดุ้งกลัว ๑ คุณเหล่านี้ติดตามข้าพเจ้าไปทั้งในเทวโลกและมนุษยโลก(๑๕. อานิสงส์ของการถวายเชิงรองบาตร)

(๑๕. อาธารกานิสํส) อาธารเก ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจวณฺเณ ภยาภาโว <1390> อจโล โหมิ เกนจิ.

ข้าพเจ้าได้ถวายเชิงรองบาตรในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด เป็นผู้ไม่มีภัยในเพราะวรรณะ ๕ และไม่หวั่นไหวด้วยอะไร ๆ

เย เกจิ เม สุตา ธมฺมา สติญาณปฺปโพธนา

ธตา <1391> เม น วินสฺสนฺติ ภวนฺติ สุวินิจฺฉิตา.

ธรรมเหล่าใดเหล่าหนึ่งมีสติ และญาณเป็นเครื่องตรัสรู้ ข้าพเจ้าฟังแล้ว ธรรมที่ข้าพเจ้าทรงจำไว้ย่อมไม่คลาดเคลื่อน เป็นอันวินิจฉัยดีแล้ว(๑๖. อานิสงส์ของการถวายภาชนะ)

(๑๖. ภาชนานิสํส) ภาชเน ปริโภเค จ ทตฺวา พุทฺเธ คณุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายภาชนะสำหรับใส่ของบริโภคในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่สูงสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

โสวณฺณมเย มณิมเย อโถปิ ผลิกามเย

โลหิตงฺคมเย เจว ลภามิ ภาชเน อหํ.

คือข้าพเจ้าย่อมได้ภาชนะทองคำ ภาชนะแก้วมณี ภาชนะแก้วผลึก และภาชนะแก้วทับทิม ๑

ภริยา ทาสทาสี จ หตฺถิสฺสรถปตฺติเก

อิตฺถี ปติพฺพตา เจว ปริโภคานิ สพฺพทา.

ได้ภริยา ได้ทาสชายหญิง พลช้าง พลม้า พลรถ พลเดินเท้า และหญิงผู้เคารพนาย ๑ ได้เครื่องบริโภคทุกเวลา ๑

วิชฺชา มนฺตปเท เจว วิวิเธ อาคเม พหู

สพฺพสิปฺปํ นิสาเมมิ ปริโภคานิ สพฺพทา.

วิชาในบทมนตร์ในอาคมต่าง ๆ จำนวนมากและศิลปะทั้งปวง ข้าพเจ้าย่อมใคร่ครวญให้เป็นที่ใช้สอยได้ทุกเวลา(๑๗. อานิสงส์ของการถวายขัน)

(๑๗. ถาลกานิสํส) ถาลเก สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายขันในพระสุคต และในหมู่สงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

โสณฺณมเย มณิมเย อโถปิ ผลิกามเย

โลหิตงฺคมเย เจว ลภามิ ถาลเก อหํ.

คือข้าพเจ้าย่อมได้ขันทองคำ ขันแก้วมณี ขันแก้วผลึก และขันแก้วทับทิม ๑

อสฺสฏฺฐเก <1392> ผลมเย อโถ โปกฺขรปตฺตเก

มธุปานกสงฺเข จ ลภามิ ถาลเก อหํ.

ข้าพเจ้าได้ขันรูปต้นโพธิ์ รูปผลไม้ รูปใบบัว และสังข์สำหรับดื่มน้ำผึ้ง ๑

วตฺเต คุเณ ปฏิปตฺติ อาจารกิริยาสุ จ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

ข้าพเจ้าย่อมได้ข้อปฏิบัติในวัตรอันงาม ในอาจาระและกิริยา ๑ ข้าพเจ้าได้คุณเหล่านี้ เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๑๘. อานิสงส์ของการถวายเภสัช)

(๑๘. เภสชฺชานิสํส) เภสชฺชํ สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายเภสัชในพระสุคต และในหมู่สงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๑๐ ประการ

อายุวา พลวา ธีโร วณฺณวา ยสวา สุขี

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ อปจิโต สทา

น เม ปิยวิโยคตฺถิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีอายุยืน ๑ มีกำลัง ๑ เป็นนักปราชญ์ ๑ มีวรรณะ ๑ มียศ ๑ มีสุข ๑ ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีเสนียดจัญไร ๑ ชนทั้งหลายยำเกรงทุกเมื่อ ๑ ไม่มีความพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รัก ๑ เพราะผลแห่งกรรมของข้าพเจ้านั้น(๑๙. อานิสงส์ของการถวายรองเท้า)

(๑๙. อุปาหนานิสํส) อุปาหเน ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายรองเท้าในพระชินเจ้า และในหมู่สงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

หตฺถิยานํ อสฺสยานํ สิวิกา สนฺทมานิกํ <1393>

สฏฺฐี รถสหสฺสานิ <1394> ปริวาเรนฺติ มํ สทา.

คือยานคือช้าง ยานคือม้า วอ และคานหาม ๑ รถ ๖๐,๐๐๐ คันแวดล้อมข้าพเจ้าทุกเมื่อ ๑

มณิมยา ตมฺพมยา <1395> โสณฺณรชตปาทุกา

นิพฺพตฺตนฺติ ปทุทฺธาเร ภเว สํสรโต มม.

เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ รองเท้าแก้วมณี รองเท้าทองแดง รองเท้าทองคำ รองเท้าเงิน ผุดขึ้นรองรับทุกย่างเท้า ๑

นิยามํ ปฏิธาวนฺติ <1396> อาจารคุณโสธนํ <1397>

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

บุญกรรมทั้งหลายย่อมช่วยชำระอาจารคุณให้สะอาดแน่นอน ข้าพเจ้าได้คุณเหล่านี้เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๒๐. อานิสงส์ของการถวายเขียงเท้า)

(๒๐. ปาทุกานิสํส) ปาทุเก สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

อิทฺธิปาทุกมารุยฺห วิหรามิ ยทิจฺฉกํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายเขียงเท้าในพระสุคต และในหมู่สงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้สวมเขียงเท้า ซึ่งสำเร็จด้วยฤทธิ์แล้วอยู่ได้ตามปรารถนา(๒๑. อานิสงส์ของการถวายผ้าเช็ดน้ำ)

(๒๑. อุทกปุญฺฉนานิสํส) <1398> มุขปุจฺฉน สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม ๑

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายผ้าเช็ดน้ำในพระสุคต และในหมู่สงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

สุวณฺณวณฺโณ วิรโช สปฺปภาโส ปตาปวา

สินิทฺธํ โหติ เม คตฺตํ รโชชลฺลํ น ลิมฺปติ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีผิวพรรณดุจทองคำปราศจากธุลี ๑ มีรัศมีผ่องใส ๑ มีตบะ ๑ ร่างกายมีผิวเกลี้ยงเกลา ๑ ฝุ่นละอองไม่ติดร่างกายข้าพเจ้า ๑ ข้าพเจ้าได้คุณเหล่านี้เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๒๒. อานิสงส์ของการถวายไม้เท้าคนแก่)

(๒๒. กตฺตรทณฺฑานิสํส) กตฺตรทณฺเฑ สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส <1399> อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายไม้เท้าคนแก่ในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

ปุตฺตา มยฺหํ พหู โหนฺติ ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ

อปฺปสโยฺห สทา โหมิ สพฺพารกฺเขหิ รกฺขิโต

ขลิตมฺปิ <1400> น ชานามิ อภนฺตํ มานสํ มม.

คือข้าพเจ้ามีบุตรมาก ๑ ไม่มีความสะดุ้งกลัว ๑ ได้รับการคุ้มครองโดยการอารักขาทั้งปวง ใคร ๆ ข่มไม่ได้ทุกเมื่อ ๑ ไม่รู้จักความพลั้งพลาด ๑ มีใจไม่ฟุ้งซ่าน ๑(๒๓. อานิสงส์ของการถวายยารักษาไข้และยาหยอดตา)

(๒๓. โอสธญฺชนานิสํส) โอสธํ อญฺชนํ ทตฺวา พุทฺเธ สํเฆ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายยารักษาไข้และยาหยอดตา(ในพระสุคต) และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

วิสาลนยโน โหมิ เสตปีโต จ โลหิโต

อนาวิลปสนฺนกฺโข สพฺพโรควิวชฺชิโต.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีนัยน์ตาโต ๑ มีนัยน์ตาสีขาว ๑ มีนัยน์ตาสีเหลือง ๑ มีนัยน์ตาสีแดง ๑ มีนัยน์ตาแจ่มใสไม่มัว ๑ ปราศจากโรคตาโดยประการทั้งปวง ๑

ลภามิ ทิพฺพนยนํ ปญฺญาจกฺขุํ อนุตฺตรํ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

มีตาทิพย์ ๑ มีดวงตาคือปัญญาอย่างสูงสุด ๑ ข้าพเจ้าได้คุณเหล่านี้เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๒๔. อานิสงส์ของการถวายลูกกุญแจ)

(๒๔. กุญฺจิกานิสํส) กุญฺจิเก สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ธมฺมทฺวารวิวรณํ ลภามิ ญาณกุญฺจิกํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายลูกกุญแจในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้ว ได้ลูกกุญแจคือญาณสำหรับเปิดประตูแห่งธรรม(๒๕. อานิสงส์ของการถวายแม่กุญแจ)

(๒๕. กุญฺจิกาฆรานิสํส) กุญฺจิกานํ ฆเร ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

อปฺปโกโธ อนุปยาโส <1401> สํสรนฺโต ภเว อหํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายแม่กุญแจ(ในพระสุคต) และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๒ ประการ คือเมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ เป็นคนมีความโกรธน้อย ๑ ไม่มีความคับแค้นใจ ๑

(๒๖. อานิสงส์ของการถวายสายโยก)

(๒๖. อาโยคานิสํส) อาโยเค สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายสายโยกในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

สมาธีสุ น กมฺปามิ วสี โหมิ สมาธิสุ

อเภชฺชปริโส โหมิ อาเทยฺยวจโน สทา

ชายติ โภคสมฺปตฺติ ภเว สํสรโต มม.

คือข้าพเจ้าย่อมไม่หวั่นไหวในสมาธิ ๑ เป็นผู้ชำนาญในสมาธิ ๑ มีบริวารไม่แตกแยกกัน ๑ มีถ้อยคำที่เชื่อถือได้ทุกเมื่อ ๑ โภคสมบัติย่อมเกิดเมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ ๑(๒๗. อานิสงส์ของการถวายกระบอกเป่าควันไฟ)

(๒๗. ธูมเนตฺตานิสํส) ธูมเนตฺเต ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายกระบอกเป่าควันไฟในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

สติ เม อุชุกา โหติ สุสมฺพนฺธา จ นฺหารโว

ลภามิ ทิพฺพสยนํ <1402> ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

คือข้าพเจ้ามีสติตั้งมั่น ๑ เส้นเอ็นต่อเนื่องกันดี ๑ ได้ที่นอนทิพย์ ๑ เพราะผลแห่งกรรมนั้น(๒๘. อานิสงส์ของการถวายตะเกียง)

(๒๘. ทีปธารานิสํส) ทีปธาเร <1403> ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายตะเกียงในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๓ ประการ

ชาติมา องฺคสมฺปนฺโน ปญฺญวา พุทฺธสมฺมโต <1404>

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีตระกูล ๑ มีอวัยวะสมบูรณ์ ๑ มีปัญญาที่พระพุทธเจ้าสรรเสริญ ๑ ข้าพเจ้าได้คุณเหล่านี้เพราะผลแห่งกรรมของข้าพเจ้านั้น(๒๙. อานิสงส์ของการถวายคนโทน้ำและผอบ)

(๒๙. ตุมฺพก-กรณฺฑ) ตุมฺพเก จ กรณฺเฑ จ ทตฺวา พุทฺเธ คณุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายคนโทน้ำและผอบในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๑๐ ประการ

ตทา คุตฺโต <1405> สุขสมงฺคี มหายโส ตถา คติ

วิภตฺติคตฺโต <1406> สุขุมาโล สพฺพีติปริวชฺชิโต.

คือครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นผู้ได้รับการคุ้มครอง ๑ พรั่งพร้อมด้วยความสุข ๑ มียศยิ่งใหญ่ ๑ มีการดำเนินชีวิตที่ดี ๑ มีร่างกายที่ได้สัดส่วน ๑ เป็นสุขุมาลชาติ ๑ ปราศจากเสนียดจัญไรทั้งปวง ๑

วิปุเล จ คุเณ ลาภี สมฺมานจลนา มม

สุวิวชฺชิตอุพฺเพโค ตุมฺพเก จ กรณฺฑเก.

ได้คุณอันไพบูลย์ ๑ ได้รับการยกย่องนับถืออย่างมั่นคง ปราศจากความหวาดเสียว ๑

ลภามิ จตุโร วณฺเณ หตฺถิสฺสรตนานิ จ

ตานิ เม น วินสฺสนฺติ ตุมฺพทาเน อิทํ ผลํ.

ได้คนโทน้ำและผอบ ๔ สี และช้างแก้ว ม้าแก้ว ๑ คุณของข้าพเจ้าเหล่านั้นไม่พินาศ นี้เป็นผลในการถวายคนโทน้ำและผอบ(๓๐. อานิสงส์ของการถวายวัตถุขัดสนิม)

(๓๐. มลหรณานิสํส) หตฺถลิลงฺคเก <1407> ทตฺวา พุทฺเธ สํเฆ คณวรุตฺตเม.

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายแปรงมือในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

สพฺพลกฺขณสมฺปนฺโน อายุปญฺญาสมาหิโต

สพฺพายาสวินิมุตฺโต กาโย เม โหติ สพฺพทา.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยลักษณะทั้งปวง ๑ มีอายุยืน ๑ มีปัญญา ๑ มีจิตตั้งมั่น ๑ มีร่างกายพ้นจากความยากลำบาก ทุกอย่างในกาลทุกเมื่อ ๑(๓๑. อานิสงส์ของการถวายกรรไกร)

(๓๑. ปิปฺผลานิสํส) ตนุธาเร สุนิสิเต สํเฆ ทตฺวาน ปิปฺผเล

กิเลสกนฺตนํ ญาณํ ลภามิ อตุลํ สุจึ.

ข้าพเจ้าได้ถวายกรรไกรที่มีคมบางซึ่งลับไว้ดีในพระสงฆ์ แล้วได้ญาณเป็นเครื่องตัดกิเลส ซึ่งบริสุทธิ์ไม่มีอะไรเปรียบปาน(๓๒. อานิสงส์ของการถวายแหนบ)

(๓๒. ภณฺฑาสานิสํส) สณฺฑาเส สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

กิเลสลุญฺจนํ <1408> ญาณํ ลภามิ อตุลํ สุจึ.

ข้าพเจ้าได้ถวายแหนบในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด ย่อมได้ญาณเป็นเครื่องถอนกิเลส ซึ่งบริสุทธิ์ไม่มีอะไรเทียบเท่า(๓๓. อานิสงส์ของการถวายยานัตถุ์)

(๓๓. นตฺถุกานิสํส) นตฺถุเก <1409> สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายยานัตถุ์ในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

สทฺธา สีลํ หิริญฺจาปิ อถ โอตฺตปฺปิยํ คุณํ

สุตํ จาคญฺจ ขนฺติญฺจ ปญฺญา <1410> เม อฏฺฐมํ คุณํ.

คือข้าพเจ้ามีศรัทธา ๑ มีศีล ๑ มีหิริ ๑ มีโอตตัปปะ ๑ มีสุตะ ๑ มีจาคะ ๑ มีขันติ ๑ มีปัญญา ๑(๓๔. อานิสงส์ของการถวายตั่ง)

(๓๔. ปีฐกานิสํส) ปีฐเก สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายตั่งในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

อุจฺเจ กุเล ปชายามิ มหาโภโค ภวามหํ

สพฺเพ มํ อปจายนฺติ กิตฺติ อพฺภุคฺคตา มม.

คือข้าพเจ้าย่อมเกิดในตระกูลสูง เป็นผู้มีโภคสมบัติมาก ๑ ชนทั้งปวงยำเกรงข้าพเจ้า ๑ ชื่อเสียงของข้าพเจ้าฟุ้งขจรไป ๑

กปฺปสตสหสฺสานิ ปลฺลงฺกา จตุรสฺสกา

ปริวาเรนฺติ มํ นิจฺจํ สํวิภาครโต อหํ.

บัลลังก์สี่เหลี่ยมจัตุรัส ย่อมห้อมล้อมข้าพเจ้าเป็นนิตย์ ตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป ๑ ยินดีในการจำแนกทาน ๑(๓๕. อานิสงส์ของการถวายฟูก)

(๓๕. ภิสิอานิสํส) ภิสิโย สุคเต ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายฟูกในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๖ ประการ

สมสุคตฺโตปจิโต มุทุโก จารุทสฺสโน

ลภามิ ญาณปวรํ <1411> ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ.

คือข้าพเจ้ามีร่างกายสมส่วนที่บุญกรรมก่อให้ เป็นผู้อ่อนโยน มีรูปงาม น่าดู ๑ ข้าพเจ้าย่อมได้ญาณอันประเสริฐ ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายฟูก

ตูลิกา วิกติกาโย กฏิสฺสา <1412> จิตฺตกา พหู

วรโปตฺถเก กมฺพเล จ ลภามิ วิวิเธ อหํ.

ข้าพเจ้าย่อมได้ฟูกที่ยัดด้วยนุ่น อันวิจิตรด้วยรูปสัตว์ต่าง ๆ มีรูปราชสีห์ และเสือโคร่งเป็นต้น ด้วยผ้าไหม แกมดิ้นที่ปักเพชรพลอย ๑ ผ้าป่านอย่างดี และผ้ากัมพลต่าง ๆ จำนวนมาก ๑

ปาวารเก จ มุทุเก มุทุกาชินเวณิโย

ลภามิ วิวิธฏฺฐาเน <1413> ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ.

ได้ผ้าปาวารที่มีขนอ่อนนุ่ม ผ้าทำด้วยขนสัตว์อ่อนนุ่มในที่ต่าง ๆ ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายฟูก

ยโต สรามิ อตฺตานํ ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ

อตุจฺโฉ ฌานมญฺโจมฺหิ ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ.

เมื่อใดข้าพเจ้าระลึกถึงตน เมื่อใดข้าพเจ้าเป็นผู้รู้เดียงสา เมื่อนั้นข้าพเจ้าเป็นผู้ไม่เปล่า มีฌานเป็นเตียงนอน ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายฟูก(๓๖. อานิสงส์ของการถวายหมอน)

(๓๖. พิพฺโพหนานิสํส) พิพฺโพหเน ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายหมอนในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๖ ประการ

อุณฺณิเก ปทุมเก จ อโถ โลหิตจนฺทเน

พิพฺโพหเน อุปาเตมิ <1414> อุตฺตมงฺคํ สทา มม.

คือข้าพเจ้าใช้หมอนที่ยัดด้วยขนสัตว์ หมอนที่ยัดด้วยเกสรบัวหลวง และหมอนที่ยัดด้วยจุรณจันทน์แดง หนุนศีรษะของข้าพเจ้าทุกเมื่อ ๑

อฏฺฐงฺคิเก มคฺควเร สามญฺเญ จตุโร ผเล

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา <1415> วิหเร นิจฺจกาลิกํ.

ข้าพเจ้าทำญาณให้เกิดในอัฏฐังคิกมรรคอย่างประเสริฐ และในสามัญผล ๔ เหล่านั้น อยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์ ๑

ทาเน ทเม สญฺญเม จ อปฺปมญฺญาสุ รูปิสุ

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา1 วิหเร สพฺพกาลิกํ.

ข้าพเจ้าทำญาณให้เกิดในทาน ทมะ สัญญมะ อัปปมัญญา และรูปฌานเหล่านั้น อยู่ตลอดกาลทั้งปวง ๑

วตฺเต คุเณ ปฏิเม <1416> อาจารกิริยาสุ จ

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา <1417> วิหเร สพฺพทา อหํ.

ข้าพเจ้าทำญาณให้เกิดในวัตร คุณ การปฏิบัติ อาจาระและกิริยา อยู่ตลอดกาลทั้งปวง ๑

จงฺกเม วา ปธาเน วา วีริเย โพธิปกฺขิเก <1418>

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา2 วิหรามิ ยทิจฺฉกํ.

ข้าพเจ้าทำญาณให้เกิดในการจงกรม ในความเพียรที่เป็นประธาน และในโพธิปักขิยธรรมเหล่านั้น อยู่ตามปรารถนา ๑

สีลํ สมาธิ ปญฺญา จ วิมุตฺติ จ อนุตฺตรา

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา2 วิหรามิ สุขํ อหํ.

ข้าพเจ้าทำญาณให้เกิดในศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ และในวิมุตติญาณทัสสนะเหล่านั้นแล้ว อยู่เป็นสุข ๑(๓๗. อานิสงส์ของการถวายตั่งแผ่นกระดาน)

(๓๗. ผลปีฐานิสํส) ผลปีเฐ <1419> ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายตั่งแผ่นกระดานในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๒ ประการ

โสณฺณมเย มณิมเย ทนฺตสารมเย พหู

ปลฺลงฺกเสฏฺเฐ วินฺทามิ ผลปีฐสฺสิทํ ผลํ.

คือข้าพเจ้าได้บัลลังก์อย่างประเสริฐ ทำด้วยทอง ทำด้วยแก้วมณี ๑ และทำด้วยงาช้างจำนวนมาก ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งแผ่นกระดาน(๓๘. อานิสงส์ของการถวายตั่งวางเท้า)

(๓๘. ปาทปีฐานิสํส) ปาทปีเฐ ชิเน ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

ลภามิ พหุเก ยาเน ปาทปีฐสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายตั่งวางเท้าในพระชินเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๒ ประการ คือข้าพเจ้าย่อมได้ยานพาหนะจำนวนมาก ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งวางเท้า

ทาสี ทาสา จ ภริยา เย จญฺเญ อนุชีวิโน

สมฺมา ปริจรนฺเตว <1420> ปาทปีฐสฺสิทํ ผลํ.

(๓๙. เตลพฺภญฺชนานิสํส)

ทาสหญิงชาย ภรรยา และคนผู้อาศัยเหล่าอื่น บำรุงบำเรอข้าพเจ้าโดยชอบ ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งวางเท้า(๓๙. อานิสงส์ของการถวายน้ำมันทาเท้า)

เตลอพฺภญฺชเน <1421> ทตฺวา สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายน้ำมันทาเท้า(ในพระชินเจ้า) และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

อพฺยาธิตา รูปวตา ขิปฺปํ ธมฺมนิสนฺธิตา <1422>

ลาภิตา อนฺนปานสฺส อายุํ ปญฺจมกํ มม.

คือข้าพเจ้าไม่มีความเจ็บไข้ ๑ มีรูปงาม ๑ มีเส้นประสาทรับรสได้เร็ว ๑ ได้ข้าวและน้ำ ๑ มีอายุยืนเป็นคำรบ ๕(๔๐. อานิสงส์ของการถวายเนยใสและน้ำมัน)

(๔๐. สปฺปิเตลานิสํส) สปฺปิเตลญฺจ ทตฺวาน สํเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายเนยใสและน้ำมัน(ในพระชินเจ้า) และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

ถามวา รูปสมฺปนฺโน ปหฏฺฐตนุโช สทา

อพฺยาธิ วิสโท โหมิ <1423> สปฺปิเตลสฺสิทํ ผลํ.

คือข้าพเจ้าเป็นคนมีกำลังแข็งแรง ๑ มีร่างกายสมบูรณ์ ๑ เป็นคนร่าเริงทุกเมื่อ ๑ มีบุตรได้ทุกเมื่อ ๑และเป็นคนไม่เจ็บไข้ทุกเมื่อ ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใสและน้ำมัน

(๔๑. อานิสงส์ของการถวายน้ำบ้วนปาก)

(๔๑. มุขโสธนกานิสํส) มุขโธวนํ <1424> ทตฺวาน สํเฆ คณวรุตฺตเม <1425>

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายน้ำบ้วนปาก(ในพระชินเจ้า) และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

วิสุทฺธกณฺโฐ มธุสฺสโร <1426> กาสสาสวิวชฺชิโต

อุปฺปลคนฺโธ มุขโต อุปวายติ เม สทา.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีลำคอบริสุทธิ์ ๑ มีเสียงไพเราะ ๑ ปราศจากโรคไอ ๑ ปราศจากโรคหืด ๑ กลิ่นดอกอุบลฟุ้งออกจากปากของข้าพเจ้าทุกเมื่อ ๑(๔๒. อานิสงส์ของการถวายนมส้ม)

(๔๒. ทธิอานิสํส) ทธึ ทตฺวาน สมฺปนฺนํ พุทฺเธ สํเฆ คณุตฺตเม

ภุญฺชามิ อมตํ ภตฺตํ <1427> วรํ กายคตาสตึ.

(๔๓. มธุอานิสํส)

ข้าพเจ้าได้ถวายนมส้มอย่างดีในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด ได้บริโภคอมตภัตคือกายคตาสติอันประเสริฐ(๔๓. อานิสงส์ของการถวายน้ำผึ้ง)

วณฺณคนฺธรโสเปตํ มธุํ ทตฺวา ชิเน คเณ

อนูปมํ อนญฺญมฺปิ <1428> ลภามิ วิมุตฺติรสํ. <1429>

(๔๔. รสานิสํส)

ข้าพเจ้าได้ถวายน้ำผึ้งที่มีสีกลิ่นและรสในพระชินเจ้า และในหมู่สงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ได้วิมุตติรสที่ไม่มีรสอื่นเปรียบปานได้ ไม่เป็นอย่างอื่น(๔๔. อานิสงส์ของการถวายรส)

ยถาภูตํ รสํ ทตฺวา พุทฺเธ สํเฆ คณุตฺตเม

จตุโร ผเล อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายรสตามเป็นจริงในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับผล ๔ ประการ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า(๔๕. อานิสงส์ของการถวายข้าวและน้ำ)

(๔๕. อนฺนปานานิสํส) อนฺนปานญฺจ ทตฺวาน พุทฺเธ สํเฆ คณุตฺตเม.

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายข้าวและน้ำในพระพุทธเจ้า และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๑๐ ประการ

อายุวา พลวา ธีโร วณฺณวา ยสวา สุขี

ลาภี อนฺนสฺส ปานสฺส สูโร ปญฺญาณวา ตถา <1430>

อิเม คุเณ ปฏิลเภ สํสรนฺโต ภเว อหํ.

คือข้าพเจ้าเป็นผู้มีอายุยืน ๑ มีกำลัง ๑ เป็นนักปราชญ์ ๑ มีวรรณะสวยงาม ๑ มียศ ๑ มีสุข ๑ เป็นผู้ได้ข้าว ๑ เป็นผู้ได้น้ำ ๑ เป็นคนกล้า ๑ เป็นผู้มีปัญญา ๑ ข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ ได้คุณเหล่านี้(๔๖. อานิสงส์ของการถวายธูป)

(๔๖. ธูปานิสํส) ธูปํ <1431> ทตฺวาน สุคเต สํเฆ คณวรุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม.

ข้าพเจ้าได้ถวายธูปในพระสุคต และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์ ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๑๐ ประการ

สุคนฺธเทโห ยสวา สีฆปญฺโญ จ กิตฺติมา

ติกฺขปญฺโญ ภูริปญฺโญ หาสคมฺภีรปญฺญวา.

คือเป็นผู้มีกลิ่นตัวหอมฟุ้ง ๑ มียศ ๑ มีปัญญาไว ๑ มีชื่อเสียง ๑ มีปัญญาเฉียบแหลม ๑ มีปัญญากว้างขวาง ๑ มีปัญญาร่าเริง ๑ มีปัญญาลึกซึ้ง ๑

เวปุลฺลชวนสปฺปญฺโญ <1432> สํสรนฺโต ภวาภเว

ตสฺเสว วาหสา ทานิ ปตฺโต สนฺติสุขํ สิวํ.

มีปัญญาไพบูลย์ ๑ มีปัญญาแล่นไปเร็ว ๑ เพราะผลแห่งการถวายธูปนั้น ข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ได้บรรลุนิพพานซึ่งเป็นสันติสุข ในกาลบัดนี้(อานิสงส์ทั่ว ๆ ไป)

(สาธารณานิสํส) กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว.

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

การที่ข้าพเจ้าได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเมม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติม ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปิลินทวัจฉเถราปทานที่ ๑ จบ