พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตุวรทายิวรรค
๑๐. อุททาลทายกเถราปทาน (๒๕๐) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในตุวรทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๑๐. อุทฺทาลทายกตฺเถราปทาน
๑๐. อุททาลทายกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระอุททาลทายกเถระ
(พระอุททาลทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตุวรทายิวรรค อุททาลทายกเถราปทาน (๒๕๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๐๗–๓๐๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๑๓–๔๑๔
กกฺกุโธ นาม นาเมน สยมฺภู อปราชิโต.
ปวนา นิกฺขมิตฺวาน อนุปฺปตฺโต มหานทึ.
พระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่ากุกกุธะ ทรงเป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ เสด็จออกจากป่าใหญ่แล้ว ถึงแม่น้ำใหญ่ตามลำดับ
อุทฺทาลกํ คเหตฺวาน สยมฺภุสฺส อทาสหํ
สํยตสฺสุชุภูตสฺส ปสนฺนมานโส ตทา.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีใจเลื่อมใส ได้ถือดอกราชพฤกษ์(คูน)มาถวายพระผู้มีพระภาค ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้สำรวมอินทรีย์เป็นอย่างดี ผู้ซื่อตรง
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ <1013>
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทฺทาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
อุทฺทาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.
ตุวรทายิวคฺโค ปญฺจวีสติโม.
ตสฺสุทฺทานํ
ตุวรฏฺฐินาคนฬินา วิรวิกุฏิธูปโก
ปตฺโต ธาตุสตฺตลิโย พิมฺพิ อุทฺทาลเกน จ
สตฺตตึสติ คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหีติ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอุททาลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
อุททาลทายกเถราปทานที่ ๑๐ จบ
ตุวรทายิวรรคที่ ๒๕ จบบริบูรณ์
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ตุวรัฏฐิทายกเถราปทาน
๒. นาคเกสริยเถราปทาน
๓. นฬินเกสริยเถราปทาน
๔. วิรวิปุปผิยเถราปทาน
๕. กุฏิธูปกเถราปทาน
๖. ปัตตทายกเถราปทาน
๗. ธาตุปูชกเถราปทาน
๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน
๙. พิมพิชาลิปุปผิยเถราปทาน
๑๐. อุททาลทายกเถราปทาน
จบ ๑๐. อุททาลทายกเถราปทาน (๒๕๐)