๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน (๑๔๒) เล่ม ๓๒

๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน

บุพประวัติของพระถัมภาโรปกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการยกเสาธง

(ท่านพระถัมภาโรปกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๔} [๕] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าธัมมทัสสีผู้องอาจในหมู่นรชน ปรินิพพานแล้ว เราได้ยกเสาธงขึ้นไว้ที่เจดีย์แห่งพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด[๖] เราให้ช่างสร้างบันไดแล้วขึ้นสู่พระสถูปอันประเสริฐ ถือเอา ดอกมะลิไปบูชาที่พระสถูป

[๗] พระพุทธเจ้าทั้งหลายน่าอัศจรรย์จริง พระธรรมทั้งหลายน่าอัศจรรย์จริง พระสงฆ์ทั้งหลายน่าอัศจรรย์จริง ความถึงพร้อมแห่งพระศาสดาของเราน่าอัศจรรย์จริง ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป[๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามอย่างเดียวกันว่าถูปสิขะ มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระถัมภาโรปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ถัมภาโรปกเถราปทานที่ ๒

๓. เวทิการกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเวทิการกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำที่บูชา

(ท่านพระเวทิการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๕} [๑๐] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าปิยทัสสีผู้สูงสุดกว่านรชนปรินิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ทำแท่นที่บูชาพระพุทธเจ้า[๑๑] เราให้ล้อมด้วยแก้วมณีแล้วได้ทำการฉลองอย่างมโหฬาร เรา ครั้นทำการฉลองแท่นที่บูชาแล้วได้ทำกาละในที่นั้นเอง[๑๒] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ เทวดาทั้งหลายย่อมทรงแก้วมณีไว้ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๓] ในกัปที่ ๑,๖๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๒ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามณิปภา มีกำลังมาก[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเวทิการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวทิการกเถราปทานที่ ๓