๓. เวทิการกเถราปทาน (๑๔๓) เล่ม ๓๒

๓. เวทิการกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเวทิการกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำที่บูชา

(ท่านพระเวทิการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๕} [๑๐] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าปิยทัสสีผู้สูงสุดกว่านรชนปรินิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ทำแท่นที่บูชาพระพุทธเจ้า[๑๑] เราให้ล้อมด้วยแก้วมณีแล้วได้ทำการฉลองอย่างมโหฬาร เรา ครั้นทำการฉลองแท่นที่บูชาแล้วได้ทำกาละในที่นั้นเอง[๑๒] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ เทวดาทั้งหลายย่อมทรงแก้วมณีไว้ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๓] ในกัปที่ ๑,๖๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๒ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามณิปภา มีกำลังมาก[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเวทิการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวทิการกเถราปทานที่ ๓

๔. สปริวาริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสปริวาริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไพที ไม้จันทน์

(ท่านพระสปริวาริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๖} [๑๕] พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน รุ่งเรืองดังกองอัคคี ปรินิพพานแล้ว[๑๖] ก็เมื่อพระมหาวีรเจ้านิพพานแล้ว ได้มีพระสถูปอันกว้างใหญ่ คนทั้งหลายเอาสิ่งของที่จะพึงถวายไว้ที่พระสถูปเข้าไปตั้งไว้ ที่ห้องพระธาตุอันประเสริฐสุด[๑๗] ในกาลนั้น เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ทำไพทีไม้จันทน์ และถวายธูปและของหอม อันควรแก่พระสถูป

[๑๘] ในภพที่เราเกิด คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม เราไม่เห็น ความเป็นผู้ต่ำต้อยของเราเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๙] ในกัปที่ ๑,๕๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามว่าสมัตตะทุกพระองค์ มีกำลังมาก

[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล