๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน (๑๔๒) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ ธมฺมทสฺสีนราสเภ

อาโรเปสึ ธชตฺถมฺภํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส เจติเย.

เมื่อพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นที่พึ่ง ของสัตว์โลกพระนามว่าธัมมทัสสี ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้าได้ยกเสาธงขึ้นไว้ ที่เจดีย์ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

นิสฺเสณี มาปยิตฺวาน ถูปเสฏฺฐํ สมารุหํ <796>

ชาติปุปฺผํ คเหตฺวาน ถูปมฺหิ อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าให้นายช่างสร้างบันได แล้วขึ้นสู่พระสถูปที่ประเสริฐ ได้ถือดอกมะลิไปบูชาที่พระสถูป

อโห พุทฺธา <797> อโห ธมฺมา <798> อโห โน สตฺถุสมฺปทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ถูปปูชายิทํ ผลํ.

ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรมทั้งหลาย ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้มาประจวบพระศาสดา ข้าพเจ้าจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ถูปสีขสนามกา

โสฬสาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มีพระนามว่าถูปสิขะ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ถมฺภาโรปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ถมฺภาโรปกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระถัมภาโรปกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ถัมภาโรปกเถราปทานที่ ๒ จบ