๗. ภัททกาปิลานีเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

[๒๓๘] ภิกษุณีเหล่านั้นพากันพิศวง จึงไปกราบทูลพระชินเจ้าผู้ประเสริฐให้ทรงทราบเรื่องนั้น พระโลกนาถทรงสดับเรื่องนั้นแล้ว ทรงชื่นชม ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๒๓๙] แท้จริง บุคคลผู้ปรารภความเพียรมั่น มีชีวิตเป็นอยู่เพียงวันเดียว ก็ยังประเสริฐกว่าคนเกียจคร้านละทิ้งความเพียร ซึ่งมีชีวิตอยู่ตั้ง ๑๐๐ ปี[๒๔๐] พระมหามุนีมหาวีรเจ้าอันดิฉันให้โปรดปรานแล้วด้วยการปฏิบัติดี จึงตรัสว่าดิฉันเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุณีทั้งหลายฝ่ายปรารภความเพียร[๒๔๑-๒๔๓] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า พระโสณาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โสณาเถรีอปทานที่ ๖

๗. ภัททกาปิลานีเถรีอปทาน

ว่าด้วยบุพประวัติของพระภัททกาปิลานีเถรี

(พระภัททกาปิลานีเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๗} [๒๔๔] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารผู้ทรงเป็นพระนายกของโลก พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวงเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว