๖. นฬมาลิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

นฬมาลิกาเถรีอปทาน ๖ (๑๖)

ผลของการบูชาด้วยดอกบัว

[๑๕๖ ] ดิฉันเกิดเป็นนางกินรีอยู่ที่ฝั่ง

แม่น้ำจันทภาคา ครั้งนั้น ดิฉันได้พบพระสยัม-

ภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ๆ

จึงมีจิตเลื่อมใสโสมนัส เกิดปีติ ประนมอัญชลี

แล้ว เก็บเอาดอกอ้อมาบูชาพระสยัมภู เพราะ

กรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการตั้งเจตน์จำนง

ไว้ ดิฉันละร่างนางกินรีแล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้น

ดาวดึงส์

ดิฉันได้เป็นอัครมเหสีของท้าวสักก-

เทวราช ๓๖ พระองค์ สิ่งที่ฉันปรารถนาด้วยใจ

ย่อมเกิดตามปรารถนา ดิฉันได้เป็นพระอัคร-

มเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๐ พระองค์ ดิฉัน

เป็นผู้สร้างตน ท่องเที่ยวไปในภพทั้งปวง

กุศลของดิฉันมี ดิฉันได้ออกบวชเป็น

บรรพชิต วันนี้ดิฉันเป็นปูชารหบุคคลในศาสนา

ของพระศากยบุตร

ในกัปที่ ๘๔ แต่กัปนี้ ดิฉันได้บูชา

พระพุทธเจ้าใด ด้วยพุทธบูชานั้น ดิฉันไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เห็นผลแห่งดอกอ้อ

ทุกวันนี้ดิฉันมีใจบริสุทธิ์ ปราศจากใจ

ที่ชั่วช้า มีอาสวะสิ้นไปทั้งหมด บัดนี้ภพใหม่

ไม่มีอีก

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยประการฉะนี้แล.

จบนฬมาลิกาเถรีอปทาน

มหาปชาบดีโคตมีเถรีอปทานที่ ๗ (๑๗)บุพจริยาของพระมหาปาชาบดีโคตมีเถรี

[๑๕๗] ในกาลครั้งหนึ่ง พระผู้มีพระ-

ภาคเจ้า ผู้เป็นประทีปแก้วส่องโลกให้สว่างไสวเป็นนายสารภีฝึกนรชน ประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลาป่ามหาวันใกล้พระนครเวสาลี

ครั้งนั้น พระมาโคตมีภิกษุณี พระมหา-

ตุจฉาของพระพิชิตมาร อยู่ในสำนักนางภิกษุณีในพระนครอันรื่นรมย์นั้น พร้อมด้วยพระภิกษุณี๕๐๐ องค์ ซึ่งล้วนแต่พ้นจากกิเลสแล้ว เมื่อพระมหาปชาบดีโคตมีนั้นอยู่ในที่สงัด ตรึกนึกคิดอย่างนี้ว่า

การปรินิพพานของพระพุทธเจ้าก็ดี ของ

คู่พระอัครสาวกก็ดี ของพระราหุล พระอานนท์และพระนันทะก็ดี เราไม่ได้เห็น