๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน (๒๓๘) เล่ม ๓๒

๘. อัมพยาคทากยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพยาคทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะม่วง

(ท่านพระอัมพยาคทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๔๐} [๓๑] เราเป็นผู้ฉลาดในศิลปะของตน ได้ไปป่า พบพระพุทธเจ้า กำลังเสด็จดำเนินอยู่จึงได้ถวายผลมะม่วง[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยผลทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลมะม่วง[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพยาคทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพยาคทายกเถราปทานที่ ๘

๙. ชคติการกเถราปทาน

บุพประวัติของพระชคติการกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำลานดิน

(ท่านพระชคติการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๔๑} [๓๔] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าอัตถทัสสีผู้สูงสุดกว่านรชนเสด็จ ปรินิพพานแล้ว เราได้ให้ทำลานดินไว้ที่พระสถูปอันสูงสุดของ พระพุทธเจ้า[๓๕] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการทำลานดิน[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระชคติการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ชคติการกเถราปทานที่ ๙