พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค
๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอุทกาสนทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๓. สาลปุปฺผิยตฺเถราปทาน
๓. สาลปุปผิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสาลปุปผิยเถระ
(พระสาลปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๙๘–๒๙๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๐–๔๐๑
อรุณวติยา นคเร อโหสึ ปุวิโก <985> ตทา
มม ทฺวาเรน คจฺฉนฺตํ สิขินํ อทฺทสํ ชินํ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำขนมขายอยู่ในกรุงอรุณวดี ข้าพเจ้าได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าสิขี กำลังเสด็จไปทางประตู(เรือน)ของข้าพเจ้า
พุทฺธสฺส ปตฺตํ ปคฺคยฺห สาลปุปฺผํ อทาสหํ
สมฺมคฺคตสฺส พุทฺธสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา.
ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสจึงรับบาตรของพระพุทธเจ้า ซึ่งเสด็จมาถึงพอดีแล้วได้ถวายดอกสาละแด่พระองค์
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิทาสหํ <986>
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สาลปุปฺผสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายดอกไม้ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกสาละ
อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ อมิตญฺชโล
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าอมิตัญชละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
สาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสาลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
สาลปุปผิยเถราปทานที่ ๓ จบ
จบ ๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓)