arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค

๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอุทกาสนทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๓. สาลปุปฺผิยตฺเถราปทาน

๓. สาลปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสาลปุปผิยเถระ

(พระสาลปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๙๘–๒๙๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๐–๔๐๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อรุณวติยา นคเร อโหสึ ปุวิโก <985> ตทา

มม ทฺวาเรน คจฺฉนฺตํ สิขินํ อทฺทสํ ชินํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำขนมขายอยู่ในกรุงอรุณวดี ข้าพเจ้าได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าสิขี กำลังเสด็จไปทางประตู(เรือน)ของข้าพเจ้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

พุทฺธสฺส ปตฺตํ ปคฺคยฺห สาลปุปฺผํ อทาสหํ

สมฺมคฺคตสฺส พุทฺธสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสจึงรับบาตรของพระพุทธเจ้า ซึ่งเสด็จมาถึงพอดีแล้วได้ถวายดอกสาละแด่พระองค์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิทาสหํ <986>

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สาลปุปฺผสฺสิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายดอกไม้ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกสาละ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ อมิตญฺชโล

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าอมิตัญชละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสาลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สาลปุปผิยเถราปทานที่ ๓ จบ

จบ ๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓)