๒. ภาชนทายกเถราปทาน (๒๓๒) เล่ม ๓๒

นคเร พนฺธุมติยา กุมฺภกาโร อหํ ตทา

ภาชนํ อนุปาเลสึ ภิกฺขุสํฆสฺส ตาวเท.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างหม้ออยู่ในกรุงพันธุมดี ข้าพเจ้าได้แบ่งภาชนะถวายแด่ภิกษุสงฆ์ในกรุงนั้นเสมอ ๆ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ภาชนํ อนุปาลยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภาชนสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้แบ่งภาชนะถวายภิกษุสงฆ์ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภาชนะ

เตปญฺญาเส อิโต กปฺเป อนนฺตชลินามโก <984>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๕๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าอนันตชลิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภาชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ภาชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระภาชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ภาชนทายกเถราปทานที่ ๒ จบ