๖. ฆฏมัณฑทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบโกรัณฑปุปผิยเถราปทาน

ฆฏมัณฑทายกเถราปทานที่ ๖ (๔๒๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเปรียง

[๑๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีเหตุอันทรง

ดำริดีแล้ว เป็นเชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐ

กว่านรชน เสด็จเข้าไปสู่ป่าใหญ่ ถูกอาพาธอัน

เกิดแต่ลมเบียดเบียน

เราเห็นแล้ว จึงทำจิตให้เลื่อมใส นำเอา

ขี้ตะกอนเปรียงเข้าไปถวาย เพราะเราได้กระทำ

กุศลกรรมและได้บูชาพระพุทธเจ้าเนือง ๆ แม่น้ำ

คงคาชื่อภาคีรีสีห์

มหาสมุทรทั้ง ๘ และพื้นปฐพีที่น่ากลัว

ซึ่งจะประมาณมิได้ นับไม่ถ้วนนี้ ย่อมสำเร็จเป็น

เปรียงขึ้นได้สำหรับเรา

น้ำผึ้ง น้ำตาลกรวด ดังจะรู้ความดำริ

ของเรา เกิดขึ้น ต้นไม้ที่งอกขึ้นแต่แผ่นดินใน

ทิศทั้ง ๔ ดังจะรู้ความดำริของเรา ย่อมเกิดเป็น

ต้นกัลปพฤกษ์ขึ้น

เราได้เป็นจอมเทวดาเสวยราชสมบัติใน

เทวโลก ๕๐ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๑

ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าประเทศราอันไพบูลย์ โดย

คณนานับไม่ถ้วน

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ให้ทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งขี้ตะกอนเปรียง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระฆฏมัณฑทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบฆฏมัณฑทายกเถราปทาน

เอกธัมมสวนิยเถราปทานที่ ๗ (๔๒๗)

ว่าด้วยผลแห่งการฟังธรรมครั้งเดียว

[๑๗] พระพิชิตมารพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงรู้จบธรรมทั้งปวงประกาศสัจจะ ๔ ทรงยังชน

เป็นอันมากให้ข้ามพ้นดีแล้ว

สมัยนั้น เราเป็นชฎิลมีตบะใหญ่ สลัด

ผ้าคากรองเปลือกไม้เหาะไปอัมพรในกาลนั้น