arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สกจิตตนิยวรรค

๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสกจิตตนิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สกจิตตนิยวรรค ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๐๐–๒๐๒

หน้า ๒๐๐

๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผจังโกฏิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผอบดอกอังกาบ

(ท่านพระปุปผจังโกฏิยเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๗๒} [๖๘] พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้ประเสริฐสุดดุจราชสีห์ผู้ไม่ครั่นคร้าม ดุจพญาครุฑผู้เลิศกว่ามวลนกทั้งหลาย ดุจพญาเสือโคร่งตัวประเสริฐ ดุจไกรสรราชสีห์ผู้มีชาติสูง[๖๙] พระองค์ผู้เป็นสรณะแห่งโลกทั้ง ๓ ผู้ไม่ทรงหวั่นไหว ผู้ไม่ทรงปราชัย ผู้เลิศกว่าบรรดาผู้ฆ่ากิเลส ประทับนั่งมีหมู่ภิกบุสงฆ์แวดล้อมแล้ว[๗๐] ข้าพระองค์เอาดอกอังกาบที่บานดีแล้วใส่ไว้ในผอบ ได้บูชา พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดพร้อมทั้งผอบใหญ่นั่นเอง

[๗๑] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ข้าพระองค์ละความชนะและความพ่ายแพ้ได้แล้ว บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหวด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น[๗๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์ได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๗๓] ในกัปที่ ๓๐ ถ้วนแต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าเทวภูติ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

หน้า ๒๐๑

[๗๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผจังโกฏิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผจังโกฏิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สกจิตตนิยเถราปทาน ๒. อโวปุปผิยเถราปทาน

๓. ปัจจาคมนิยเถราปทาน ๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน

๕. ภิสทายกเถราปทาน ๖. สุจินติตเถราปทาน

๗. วัตถทายกเถราปทาน ๘. อัพทายกเถราปทาน

๙. สุมนเถราปทาน ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน

คาถาอันแสดงอรรถที่ท่านกล่าวไว้แล้วนับได้ ๗๔ พระคาถาฉะนี้แล

จบ สกจิตตนิยวรรคที่ ๗

หน้า ๒๐๒

๘. นาคสมาลวรรค

๑. นาคสมาลเถราปทาน

บุพประวัติของพระนาคสมาลเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาสถูปด้วยดอกแคฝอย

(ท่านพระนาคสมาลเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๓} [๑] เราถือเอาดอกแคฝอยไปบูชาที่พระสถูปของพระผู้มีพระภาค เจ้าทรงพระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ซึ่งมหาชนสร้างไว้ที่หนทางใหญ่[๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป[๓] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าปุปผิยะ สมบูรณ์รัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนาคสมาลเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นาคสมาลเถราปทานที่ ๑

จบ ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐)