พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สกจิตตนิยวรรค
๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสกจิตตนิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๑๐. ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถราปทาน
๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระปุปผจังโกฏิยเถระ
(พระปุปผจังโกฏิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สกจิตตนิยวรรค ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๖๘–๑๖๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๑๒–๒๑๔
อภีตรูปํ สีหํว ครุฬคฺคํว ปกฺขินํ
พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ อภิชาตํว เกสรึ.
พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ประเสริฐ ทรงเป็นดุจราชสีห์ ตัวไม่ครั่นคร้าม ดุจพญาครุฑเลิศกว่านกทั้งหลาย ดุจพญาเสือโคร่งตัวองอาจ ดุจพญาไกรสรมีชาติสูง
สิขึ ติโลกสรณํ อเนชํ อปราชิตํ
นิสินฺนํ สมณานคฺคํ ภิกฺขุสํฆปุรกฺขตํ.
พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของทั้ง ๓ โลก ไม่ทรงหวั่นไหว ไม่ทรงพ่ายแพ้เลิศกว่าบรรดาสมณะ ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม
จงฺโกฏเก <601> ฐเปตฺวาน อโนชํ ปุปฺผมุตฺตมํ
มหาจงฺโกฏเกเนว <602> พุทฺธเสฏฺฐํ สโมกิรึ.
ข้าพระองค์นำดอกอังกาบชั้นดีใส่ไว้ในผอบ ได้บูชาพระพุทธเจ้าประเสริฐที่สุดด้วยทั้งผอบใหญ่นั่นเอง
เตน จิตฺตปฺปสาเทน ทิปทินฺท นราสภ
ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ.
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
สมฺปุณฺเณ ตึสกปฺปมฺหิ เทวภูติสนามกา
สตฺตรตนสมฺปนฺนา ปญฺจาสุํ จกฺกวตฺติโน.
ในกัปที่ ๓๐ ถ้วน (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ มีพระนามว่าเทวภูติ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผจงฺโกฏิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.
สกจิตฺตนิยวคฺโค <603> สตฺตโม.
ตสฺสุทฺทานํ
สกจิตฺตํ อโถ ปุปฺผิ <604> ปจฺจาภิคมเนน จ <605>
ปรปฺปสาท <606> ภิสโท สุจินฺติ วตฺถทายโก.
อมฺพทายี จ สุมโน ปุปฺผจงฺโกฏิโยปิ จ <607>
คาเถกสตฺตติ วุตฺตา คณิตา อตฺถทสฺสิติ. <608>
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปุปผจังโกฏิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ปุปผจังโกฏิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ
สกจิตตนิยวรรคที่ ๗ จบบริบูรณ์
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สกจิตตนิยเถราปทาน
๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน
๓. ปัจจาคมนิยเถราปทาน
๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน
๕. ภิสทายกเถราปทาน
๖. สุจินติตเถราปทาน
๗. วัตถทายกเถราปทาน
๘. อัมพทายกเถราปทาน
๙. สุมนเถราปทาน
๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน
จบ ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐)