๕. อังโกลปุปผิยเถราปทาน (๓๖๕) เล่ม ๓๒

ปทุโม นาม สมฺพุทฺโธ จิตฺตกูเฏ วสี ตทา

ทิสฺวาน ตมหํ พุทฺธํ สยมฺภุํ อปาคญฺฉหํ. <1260>

ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมะ ประทับอยู่ที่ภูเขาจิตรกูฏ ข้าพเจ้าได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้าพระองค์นั้นแล้ว จึงเข้าเฝ้า

องฺโกลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา โอจินิตฺวานหํ ตทา

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ ปูเชสึ <1261> ปทุมํ ชินํ.

ขณะนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นต้นปรูมีดอกบานสะพรั่ง จึงเลือกเก็บแล้วนำเข้าบูชา พระชินสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมะ

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมากรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา องฺโกลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

องฺโกลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอังโกลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อังโกลปุปผิยเถราปทานที่ ๕ จบ