๘. สลฬมัณฑปิยเถราปทาน (๓๙๘) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต กกุสนฺธมฺหิ พฺราหฺมณมฺหิ วุสีมเต <1566>

คเหตฺวา สฬลํ มาลํ มณฺฑปํ การยึ อหํ.

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่ากกุสันธะ ทรงอยู่จบพรหมจรรย์ ปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้าได้เก็บดอกช้างน้าวมาทำเป็นมณฑป

ตาวตึสํ คโต สนฺโต ลภามิ พฺยมฺหมุตฺตมํ

อญฺเญ เทเวติโรจามิ <1567> ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ได้วิมานชั้นสูงสุด รุ่งเรืองเหนือเทวดาเหล่าอื่น นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

ทิวา วา ยทิวา รตฺตึ จงฺกมนฺโต ฐิโต จหํ

ฉนฺโน สฬลปุปฺเผหิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าเดินและยืนอยู่ในเวลากลางวันหรือกลางคืนก็ตาม ย่อมมีดอกช้างน้าวกำบังไว้ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

อิมสฺมึเยว กปฺปมฺหิ ยํ พุทฺธมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปนี้เอง ข้าพเจ้าได้บูชาพระพุทธเจ้าไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว.

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

การที่ข้าพเจ้าได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สฬลมณฺฑปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สฬลมณฺฑปิยตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสลฬมัณฑปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สลฬมัณฑปิยเถราปทานที่ ๘ จบ