พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปทุมุกเขปวรรค
๖. มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในปทุมุกเขปวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปทุมุกเขปวรรค มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๓๔–๔๓๔
๖. มัจฉทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระมัจฉทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายปลา
(ท่านพระมัจฉทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๖๘} [๒๓] ในกาลนั้น เราเป็นนกออกอยู่ที่ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา เราได้คาบ ปลาตัวใหญ่มาถวายแด่พระมุนีพระนามว่าสิทธัตถะ[๒๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายปลาใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายปลา[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ มัจฉทายกเถราปทานที่ ๖
จบ ๖. มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖)