๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน (๙๐) เล่ม ๓๒

๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทุมปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโยนดอกปทุมขึ้นบูชา

(ท่านพระปทุมปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๒} [๕๑] เราเข้าไปยังป่าบัวบริโภคเหง้าบัวอยู่ ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า พระนามว่าผุสสะผู้มีลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ[๕๒] เราหยิบเอาดอกบัวโยนขึ้นไปในอากาศเพื่อบูชา เราระลึกถึงกรรมชั่วแล้วจึงออกบวชเป็นบรรพชิต[๕๓] ครั้นเราออกบวชแล้วมีกายและใจอันสำรวมดีแล้ว ละวจีทุจริต ชำระอาชีวะให้หมดจด

[๕๔] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชา ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๕๕] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน ๑๘ พระองค์ มี พระนามเหมือนกันว่าปทุมภาสะ ในกัปที่ ๑๘ ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ๔๘ พระองค์[๕๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทุมปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทุมปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ติมิรปุปผิยเถราปทาน ๒. คตสัญญกเถราปทาน

๓. นิปันนัญชสิกเถราปทาน ๔. อโธปุปผิยเถราปทาน

๕. ปฐมรังสิสัญญกเถราปทาน ๖. ทุติยรังสิสัญญกเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน ๘. สัททสัญญกเถราปทาน

๙. โพธิสิญจกเถราปทาน ๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน

และท่านประกาศคาถาไว้ ๕๖ คาถา

จบ ติมิรปุปผิยวรรคที่ ๙

๑๐. สุธาวรรค

๑. สุธาปิณฑิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุธาปิณฑิยเถระ

ว่าด้วยผลบุญของผู้บูชาไม่อาจนับได้

(ท่านพระสุธาปิณฑิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๓} [๑] ใคร ๆ ไม่อาจจะนับบุญของบุคคลผู้บูชาพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า หรือพระสาวกผู้สมควรบูชา ผู้ล่วงธรรมเป็นเหตุให้เนิ่นช้าได้แล้ว ผู้ข้ามความโศกและความร่ำไรได้แล้วว่า ‘บุญนี้มีประมาณเท่านี้’ ได้[๒] ใคร ๆ ไม่อาจจะนับบุญของบุคคลผู้บูชาปูชารหบุคคลเหล่านั้น เช่นนั้น ผู้ดับเย็นแล้ว ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ ว่า ‘บุญนี้มีประมาณเท่านี้’ ได้[๓] การที่บุคคลในโลกนี้พึงครองความเป็นใหญ่แห่งทวีปทั้ง ๔ ก็ยังไม่ถึงเสี่ยวที่ ๑๖ แห่งการบูชานี้

[๔] เรามีใจเลื่อมใสได้ใส่ก้อนปูนขาวไว้ในระหว่างแผ่นอิฐที่พระเจดีย์ แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้เลิศกว่านรชน[๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการปฏิสังขรณ์[๖] ในกัปที่ ๓๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ พระองค์ มีพระนามว่าปฏิสังขาระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ