๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน (๙๐) เล่ม ๓๒

[๑] โปกฺขรวนํ ปวิฏฺโฐ ภญฺชนฺโต ปทุมานิหํ

อทฺทสํ ผุสฺสสมฺพุทฺธํ <650> ทฺวตฺตึสวลกฺขณํ.

ข้าพเจ้าเข้าไปยังสระบัว หักดอกบัวอยู่ ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าผุสสะ ผู้มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

ปทุมปุปฺผํ คเหตฺวาน อากาเส อุกฺขิปึ อหํ

ปาปกมฺมํ สริตฺวาน ปพฺพชึ อนคาริยํ.

ข้าพเจ้าจับดอกปทุมโยนขึ้นไปในอากาศ (เพื่อบูชา) ข้าพเจ้าระลึกถึงกรรมชั่วแล้ว จึงบวชเป็นบรรพชิต

ปพฺพชิตฺวาน กาเยน มนสา สํวุเตน จ

วจีทุจฺจริตํ หิตฺวา อาชีวํ ปริโสธยึ.

ข้าพเจ้าครั้นบวชแล้ว มีกายและใจอันสำรวมดี ละวจีทุจริต ชำระอาชีวะให้หมดจด

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปทุมาภาสนามา จ อฏฺฐารส มหีปตี

อฏฺฐารเสสุ กปฺเปสุ อฏฺฐตาฬีสมาสึสุ. <651>

ในกัปที่ ๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๘ ชาติ พระนามว่าปทุมาภาส และได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ๔๘ ชาติ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปทุมปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

ติมิรปุปฺผิยวคฺโค นวโม.

ตสฺสุทฺทานํ

ติมิรํ นงฺคลีปุปฺผี นิปนฺนญฺชลิโก อโธ

เทฺว รํสิสญฺญิ ผลโท สทฺทสญฺญี จ เสจโก

ปทฺมปุปฺผี จ คาถาโย ฉปญฺญาสา ปกิตฺติตา.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปทุมปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทุมปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

ติมิรปุปผิยวรรคที่ ๙ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ติมิรปุปผิยเถราปทาน

๒. คตสัญญกเถราปทาน

๓. นิปันนัญชลิกเถราปทาน

๔. อโธปุปผิยเถราปทาน

๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

๖. ทุติยรังสิสัญญกเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน

๘. สัททสัญญกเถราปทาน

๙. โพธิสิญจกเถราปทาน

๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน