๙. โพธิสิญจกเถราปทาน (๘๙) เล่ม ๓๒

วิปสฺสิสฺส ภควโต มหาโพธิมโห อหุ

ปพฺพชฺชุปคโต สนฺโต อุปคญฺฉิมหํ ตทา.

ได้มีการฉลองต้นมหาโพธิ์ แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ในครั้งนั้น ข้าพเจ้าบวชอยู่ จึงเข้าไปใกล้ ๆ

กุสุโมทกมาทาย โพธิยา โอกิรึ อหํ

โมจยิสฺสติ โน มุตฺโต นิพฺพาเปสฺสติ นิพฺพุโต.

ข้าพเจ้าได้ถือดอกโกสุมและน้ำไปโปรยและรดที่ต้นโพธิ์ ด้วยกล่าวว่า พระผู้มีพระภาคทรงหลุดพ้นแล้วจักทรงช่วยพวกเราให้หลุดพ้น ทรงสงบเย็นแล้ว จักทรงช่วยพวกเราให้สงบเย็น

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โพธึ อภิสิญฺจหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โพธิสิญฺจสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้รดน้ำต้นโพธิ์ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการรดน้ำต้นโพธิ์

เตตฺตึเส วตฺตมานมฺหิ กปฺเป อาสุํ ชนาธิปา

อุทกเสจนา นาม อฏฺเฐเต จกฺกวตฺติโน.

เมื่อกัปที่ ๓๓ กำลังเป็นไปอยู่ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าอุทกเสจนะ ทรงเป็นใหญ่ในหมู่ชน

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิสิญฺจโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โพธิสิญฺจกตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโพธิสิญจกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โพธิสิญจกเถราปทานที่ ๙ จบ