๑๐. ปัลลังกทายกเถราปทาน (๑๕๐) เล่ม ๓๒

สุเมธสฺส ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน

ปลฺลงฺโก หิ มยา ทินฺโน สอุตฺตรสปจฺฉโท.

ข้าพเจ้าได้ถวายบัลลังก์พร้อมทั้งเพดานและผ้าคลุมอาสน์ แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสุเมธะ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

สตฺตรตนสมฺปนฺโน ปลฺลงฺโก อาสิ โส ตทา

มม สงฺกปฺปมญฺญาย นิพฺพตฺตติ สทา มม.

ครั้งนั้น บัลลังก์นั้นสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ดังจะรู้ความคิดของข้าพเจ้า จึงได้บังเกิดแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อ

ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ ยํ <818> ปลฺลงฺกมททินฺตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปลฺลงฺกสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ถวายบัลลังก์ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบัลลังก์

วีสกปฺปสหสฺสมฺหิ สุวณฺณาภา ตโย ชนา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๒๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ พระนามว่าสุวรรณาภะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ. (๑๙๘๗)

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปลฺลงฺกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปลฺลงฺกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

ฉตฺตวคฺโค ปนฺนรสโม.

ตสฺสุทฺทานํ

ฉตฺตถมฺโภ จ เวที จ ปริวารุมฺมปุปฺผิโย

อนุเลโป <819> จ มคฺโค จ ผลโก จ วฏํสโก

ปลฺลงฺกทายิ คาถาโย ฉปฺปญฺญาส ปกิตฺติตาติ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปัลลังกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปัลลังกทายกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

ฉัตตวรรคที่ ๑๕ จบบริบูรณ์

รวมอปาทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อธิฉัตติยเถราปทาน

๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน

๓. เวทิการกเถราปทาน

๔. สปริวาริยเถราปทาน

๕. อุมาปุปผิยเถราปทาน

๖. อนุโลมทายกเถราปทาน

๗. มัคคทายกเถราปทาน

๘. ผลกทายกเถราปทาน

๙. วฏังสกิยเถราปทาน

๑๐. ปัลลังกทายกเถราปทาน