๖. มัคคทัตติกเถราปทาน (๑๗๖) เล่ม ๓๒

๖. มัคคทัตติกเถราปทาน

บุพประวัติของพระกุมุทมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกไม้

(ท่านพระกุมุทมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๘} [๒๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสีผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้ องอาจในหมู่นรชน เสด็จจงกรมอยู่ในที่โล่งเพื่อประโยชน์สุข ในปัจจุบัน[๒๗] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้ายกพระบาทขึ้น ดอกไม้ก็ลอยอยู่งดงาม เหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถวายบังคมแล้วจึงโปรยดอกไม้[๒๘] ในกัปที่ ๒๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ มีพระนามว่าปุปผฉทนิยะเหมือนกัน มีกำลังมาก[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมัคคทัตติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มัคคทัตติกเถราปทานที่ ๖

๗. เอกทีปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกทีปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายประทีป

(ท่านพระเอกทีปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๙} [๓๐] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายประทีปดวงหนึ่งไว้ที่ต้น ช้างน้าวซึ่งเป็นต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้อันอุดมของพระมุนีพระนามว่า ปทุมุตตระ[๓๑] ในภพที่เราเกิด เมื่อเกิดการสั่งสมบุญแล้ว เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป

[๓๒] ในกัปที่ ๑๖,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าจันทาภา มีกำลังมาก[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกทีปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกทีปิยเถราปทานที่ ๗

จบ ภาณวารที่ ๙