๑. กุมุทมาลิยเถราปทาน (๑๗๑) เล่ม ๓๒

ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ มหาชาตสฺสโร อหุ

ตตฺถโช รกฺขโส อาสึ โฆรรูโป มหพฺพโล ฯ

กุมุทํ ปุปฺผิตํ ๑ ตตฺถ จกฺกมตฺตานิ ชายเร

โอจินามิ จหํ ๒ ปุปฺผํ ผลิโน สมิตํ ๓ ตทา ฯ

อตฺถทสฺสี ตุ ภควา ทิปทินฺโท นราสโภ

ปุปฺผํ สงฺโกจิตํ ทิสฺวา อาคจฺฉิ มม สนฺติเก ๔ ฯ

อุปาคตญฺจ สมฺพุทฺธํ เทวเทวํ นราสภํ

สพฺพญฺจ ปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ

ยาวตา หิมวนฺตสฺมึ ๕ ยาว ๖ มาลา ตทา อหุ

ตาวจฺฉทนสมฺปนฺโน ๗ อคมาสิ ตถาคโต ฯ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อิโต ปณฺณรเส กปฺเป สตฺตาเหสุํ ชนาธิปา

สหสฺสรถนามา เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุมุทมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กุมุทมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ทุติยํ นิสฺเสณีทายกตฺเถราปทานํ (๑๗๒)

๑ โป. ม. ยุ. ปุปฺผเต ฯ ๒ ม. จตํ ฯ ๓ โป. ม. ยุ. สมิตึ ฯ

๔ ม. ยุ. สพฺพตฺถ สนฺติกํ ฯ ๕ ม. หิมวนฺตนฺตา ฯ ยุ. หิมวนฺตโต ฯ

๖ ม. ปริสา สา ตทา อหุ ฯ ยุ. ยาว สมฺมนฺตโต อหุ ฯ ๗ ยุ. อคฺคจฺฉทนสมฺปนฺโน ฯ

ณ ที่ใกล้ภูเขาหิมวันต์ มีสระใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง (ตามธรรมชาติ) เราเป็นผีเสื้อน้ำที่ดุร้าย มีกำลังมาก อยู่ในสระใหญ่นั้น ดอกโกมุทอันบานโตประมาณเท่าจักร เกิดอยู่ในสระใหญ่นั้น และในกาลนั้น เราเก็บดอกโกมุท (ที่มีเมล็ดไว้) อันเป็นที่ประชุมแห่งเมล็ดไว้ ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้จอมสัตว์ ประเสริฐกว่านระ ทรงเห็นดอกโกมุทอันหดหู่ (งอ) จึงเสด็จมาในสำนักของเรา เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์เสด็จเข้ามา จึงหยิบดอกโกมุททั้งหมดบูชา(ถวาย) แด่พระพุทธเจ้า ในกาลนั้น ดอกไม้ที่ภูเขาหิมวันต์มีอยู่เท่าใดพระตถาคตประกอบด้วยดอกไม้เท่านั้นเป็นหลังคาบังร่มเสด็จไป ในกัลปที่๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๑๕ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน ทรงพระนามว่า สหัสสรถะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกุมุทมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กุมุทมาลิยเถราปทาน.