๗. ลสุณทายกเถราปทาน (๓๗) เล่ม ๓๒

๗. ลสุณทายกเถราปทาน

บุพประวัติองค์พระลสุณทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกระเทียม

(ท่านพระลสุณทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๙} [๘๙] ในกาลนั้น เราเป็นดาบสอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ เราอาศัย กระเทียมเลี้ยงชีวิต กระเทียมเป็นอาหารของเรา[๙๐] เราใส่กระเทียมเต็มหาบแล้วได้ไปยังสังฆาราม เราร่าเริง มี จิตโสมนัส ได้ถวายกระเทียมแก่สงฆ์[๙๑] เพราะถวายกระเทียมแก่สงฆ์ผู้ยินดีจริง ๆ ในศาสนาของพระผู้ มีพระภาคเจ้าทรงพระนามว่าวิปัสสีผู้เลิศกว่านรชนแล้ว เรา จึงบันเทิงในสวรรค์ตลอดกัป[๙๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายกระเทียมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกระเทียม[๙๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระลสุณทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ลสุณทายกเถราปทานที่ ๗

๘. อายาตทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอายาตทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน

(ท่านพระอายาตทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๐} [๙๔] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสิขีผู้ประเสริฐกว่าพวกนักปราชญ์ นิพพานแล้ว เราร่าเริง มีจิตโสมนัส ได้ไหว้พระสถูปอันอุดม[๙๕] ในกาลนั้น เราร่าเริงมีจิตโสมนัสให้นายช่างบอกประมาณการ แล้วจ่ายทรัพย์จ้างให้ทำศาลาโรงฉัน[๙๖] เราอยู่ในเทวโลกตลอด ๘ กัปโดยไม่สลับกันเลย ในกัปที่เหลือ เราท่องเที่ยวไปสับสนกัน

[๙๗] ยาพิษย่อมไม่กลํ้ากรายในกายเรา และศัสตราไม่กระทบกายเรา เราจะไม่ตายในน้ำ นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน[๙๘] เราปรารถนาฝนเมื่อใด มหาเมฆย่อมยังฝนให้ตกเมื่อนั้น แม้ เทวดาทั้งหลายก็ตกอยู่ในอำนาจของเรา นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๙๙] เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ๓๐ ครั้ง ใคร ๆ ย่อมไม่ดูหมิ่นเรา นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๐๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ให้สร้างศาลาโรงฉันใดไว้ ด้วย ผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลา โรงฉัน