arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุณฑธานวรรค

๘. อายาตทายกเถราปทาน (๓๘) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในกุณฑธานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุณฑธานวรรค อายาตทายกเถราปทาน (๓๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๔๙–๑๕๐

หน้า ๑๔๙

๘. อายาตทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอายาตทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน

(ท่านพระอายาตทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๐} [๙๔] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสิขีผู้ประเสริฐกว่าพวกนักปราชญ์ นิพพานแล้ว เราร่าเริง มีจิตโสมนัส ได้ไหว้พระสถูปอันอุดม[๙๕] ในกาลนั้น เราร่าเริงมีจิตโสมนัสให้นายช่างบอกประมาณการ แล้วจ่ายทรัพย์จ้างให้ทำศาลาโรงฉัน[๙๖] เราอยู่ในเทวโลกตลอด ๘ กัปโดยไม่สลับกันเลย ในกัปที่เหลือ เราท่องเที่ยวไปสับสนกัน

[๙๗] ยาพิษย่อมไม่กลํ้ากรายในกายเรา และศัสตราไม่กระทบกายเรา เราจะไม่ตายในน้ำ นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน[๙๘] เราปรารถนาฝนเมื่อใด มหาเมฆย่อมยังฝนให้ตกเมื่อนั้น แม้ เทวดาทั้งหลายก็ตกอยู่ในอำนาจของเรา นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๙๙] เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ๓๐ ครั้ง ใคร ๆ ย่อมไม่ดูหมิ่นเรา นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๐๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ให้สร้างศาลาโรงฉันใดไว้ ด้วย ผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลา โรงฉัน

หน้า ๑๕๐

[๑๐๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอายาตทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อายาตทายกเถราปทานที่ ๘

๙. ธัมมจักกิกเถราปทาน

บุพประวัติของพระธัมมจักกิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการตั้งธรรมจักรบูชา

(ท่านพระธัมมจักกิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๑} [๑๐๒] เราได้ตั้งธรรมจักรที่ทำอย่างสวยงาม วิญญูชนชมเชย ไว้ข้าง หน้าพุทธอาสน์แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ[๑๐๓] เรามียวดยาน กำลังพล และพาหนะ ย่อมงดงามกว่าวรรณะ ทั้ง ๔ คนเป็นอันมากย่อมติดตามห้อมล้อมเราเป็นนิจ[๑๐๔] เราห้อมล้อมด้วยดนตรี ๖๐,๐๐๐ ทุกเมื่อ เราย่อมงดงามด้วย บริวาร นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๐๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ตั้งธรรมจักรใดบูชา ด้วย กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งธรรมจักรบูชา

จบ ๘. อายาตทายกเถราปทาน (๓๘)