๖. โพธิอุปัฏฐายกเถราปทาน (๑๘๖) เล่ม ๓๒

นคเร รมฺมวติยา อาสึ มุรชวาทโก ๒

นิจฺจุปฏฺฐานยุตฺโตมฺหิ คโตหํ โพธิมุตฺตมํ ฯ

สายํ ปาตํ อุปฏฺฐิตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ

ปญฺจทเส กปฺปสเต อิโตโหสึ ๓ ชนาธิโป

ทมโถ ๔ นาม นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิอุปฏฺฐายโก ๕ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

โพธิอุปฏฺฐายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อิสิมุคฺคสนามา เต ฯ ๒ ยุ. มุรชนามโก ฯ ๓ ยุ. ราชาโหสึ ฯ

๔ ม. มุรโช ... ฯ ๕ ม. โพธิอุปฏฺฐาโก ฯ

เราเป็นคนตีตะโพนอยู่ในนครรัมมวดี เป็นผู้ประกอบการบำรุงไม้โพธิ์อันอุดมเป็นนิตย์ เราบำรุง ทั้งเวลาเย็น ทั้งเวลาเช้า อันกุศลมูลตักเตือนแล้วไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอด ๑๘๐๐ กัลป ในกัลปที่ ๑๕๐๐ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นอธิบดีแห่งชน มีพลมาก มีนามว่าทมถะ คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโพธิอุปัฏฐายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ โพธิอุปัฏฐายกเถราปทาน.