พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๙. กัณหชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกุรุงควรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค กัณหชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๘–๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๒–๑๒
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ยโต ยโต ครุ ธุรํ ยโต คมฺภีรวตฺตนี
ตทาสฺสุ กณฺหํ ยุญฺชนฺติ สฺวาสฺสุ ตํ วหเต ธุรนฺติ.
กณฺหชาตกํ นวมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ในที่ใด ๆ มีธุระหนัก ในที่ใดหนทางเป็นร่องลึก ขรุขระ
ในเวลานั้นแหละ ชนทั้งหลายจะเทียมโคกัณหะ
โคกัณหะนั้นแหละจะนำธุระอันนั้นไปได้
กัณหชาดกที่ ๙ จบ
จบ ๙. กัณหชาดก