๘. นันทิวิสาลชาดก เล่ม ๒๗

มนุญฺญเมว ภาเสยฺย นามนุญฺญํ กุทาจนํ

มนุญฺญํ ภาสมานสฺส ครุํ ภารํ อุททฺธริ

ธนญฺจ นํ อลาเภสิ เตน จตฺตมโน อหูติ.

นนฺทิวิสาลชาตกํ อฏฺฐมํ.

บุคคลควรพูดแต่คำที่น่าพอใจเท่านั้น

ไม่ควรพูดคำที่ไม่น่าพอใจในเวลาไหน ๆ

เมื่อพราหมณ์พูดคำที่น่าพอใจ

โคนันทิวิสาลจึงลากสัมภาระอันหนักไปได้

ทั้งยังทำให้พราหมณ์ได้ทรัพย์อีกด้วย

ส่วนตนเองก็ปลื้มใจ เพราะการช่วยเหลือนั้น

นันทิวิสาลชาดกที่ ๘ จบ

๙. กัณหชาดก (๒๙)

ว่าด้วยโคกัณหะ

(พระศาสดาทรงแสดงพระธรรมเทศนาว่า พระตถาคตหาผู้เสมอเหมือนมิได้ทั้งใน อดีตทั้งในปัจจุบัน จึงตรัสพระคาถานี้ว่า)