๙. สาลาทายกเถราปทาน (๑๓๙) เล่ม ๓๒

๙. สาลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระโสภิตเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกสาละ

(ท่านพระสาลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๑} [๖๐] ในกาลนั้น เราเป็นราชสีห์พญาเนื้อมีสกุล เราแสวงหาบ่อนํ้า บนภูเขา ได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายกของโลก[๖๑] เราจึงดำริว่า “พระมหาวีรเจ้าพระองค์นี้ย่อมยังมหาชนให้เย็นลงได้ ถ้ากระไร เราพึงเข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้องอาจในหมู่นรชน”[๖๒] เราจึงหักกิ่งสาละแล้วนำเอาดอกมาพร้อมทั้งยอดเข้าไปเฝ้า พระสัมพุทธเจ้า ได้ถวายดอกไม้อันงาม[๖๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้[๖๔] และในกัปที่ ๙ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่าวิโรจนะ มีกำลังมาก[๖๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสาลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สาลทายกเถราปทานที่ ๙

๑๐. ผลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระผลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะหาด

(ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๒} [๖๖] ในกาลนั้น เราเป็นพรานเที่ยวเบียดเบียนสัตว์อื่นเป็นอย่างมาก หลับนอนอยู่ที่เงื้อมเขาซึ่งไม่ไกลพระศาสดาพระนามว่าสิขี[๖๗] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าอัครนายกของโลกทั้งเวลาเย็นทั้งเวลาเช้า ก็เราไม่มีไทยธรรมสำหรับถวายแด่พระศาสดาผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่[๖๘] เราได้ถือผลมะหาดไปสู่สำนักพระพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาค เจ้าพระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชนทรงรับไว้แล้ว[๖๙] ต่อจากนั้น เราได้ถือผลมะหาดไปปวารณาพระองค์ผู้เป็นผู้นำวิเศษ พร้อมด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้นเราได้ทำกาละในที่นั้นเอง[๗๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลมะหาดใดไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๗๑] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่ามาลภิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๗๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล