๙. สาลาทายกเถราปทาน (๑๓๙) เล่ม ๓๒

มิคราชา ตทา อาสึ อภิชาโต สุเกสรี

คิริทุคฺคํ คเวสนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเกิดเป็นพญาไกรสรพญาเนื้อมีชาติสูง แสวงหาบ่อน้ำบนภูเขาอยู่ ได้เห็นพระผู้มีพระภาค ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

อยํ นุ โข มหาวีโร นิพฺพาเปติ มหาชนํ

ยนฺนูนาหํ <787> อุปาเสยฺยํ เทวเทวํ นราสภํ.

ข้าพเจ้าจึงคิดว่า พระมหาวีรเจ้าพระองค์นี้ ย่อมทำมหาชนให้สงบเย็นได้ทางที่ดีเราพึงเข้าไปเฝ้าพระองค์ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ทรงองอาจกว่านรชน

สาขํ สาลสฺส ภญฺชิตฺวา สโกสํ <788> ปุปฺผมาหรึ

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ อทาสึ ปุปฺผมุตฺตมํ.

ข้าพเจ้าจึงหักกิ่งไม้สาละแล้วนำดอกมาพร้อมทั้งช่อ เข้าไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ถวายดอกไม้ชั้นดีเยี่ยม

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้

อิโต จ นวเม กปฺเป วิโรจนสนามกา

ตโย อาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

และในกัปที่ ๙ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ มีพระนามว่าวิโรจนะ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลทายโก <789> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สาลปุปฺผทายกตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสาลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สาลทายกเถราปทานที่ ๙ จบ