arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · เอกุโปสถวรรค

๔. เอกาสนทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในเอกุโปสถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เอกุโปสถวรรค เอกาสนทายิกาเถริยาปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๕๒๙–๕๓๒

หน้า ๕๒๙

เพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการ

ตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันจึงไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลย

ตลอด ๒ กัป

ก็ดิฉันทำสมบัติแล้วเสวยสิ้นทุกอย่าง

ดิฉันได้บรรลุอจลบทเพราะถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระโมทกทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบโมทกทายิกาเถราอปทาน

เอกาสนทายิกาเถรีอปทานที่ ๔ (๑๔)

ผลของการถวายอาสนะ

[๑๕๔] ครั้งนั้น ดิฉันเป็นหญิงช่าง

กรองดอกไม้ชาวพระนครหังสวดี มารดาบิดาของดิฉันท่านไปทำงาน ดิฉันได้พบพระสมณะกำลังเดินไปตามถนนในเวลาเที่ยงวัน ดิฉันได้ปูลาดอาสนะไว้ ครั้นปูลาดอาสนะด้วยผ้าโกเชาว์อันวิจิตรเป็นต้นแล้ว เป็นผู้มีจิตเลื่อมใสโสมนัสกล่าวดังนี้ว่า ภูมิภาคแรงร้อนแดดกล้าเวลาเที่ยงแดดจัดลมไม่รำเพยพัด และเวลานี้ก็จวนจะเลยเวลาแล้ว

หน้า ๕๓๐

ข้าแต่พระมหามุนี อาสนะนี้ดิฉันปูลาด

ไว้ถวายท่าน ขอท่านได้โปรดอนุเคราะห์นั่งบนอาสนะของดิฉันเถิด

พระสมณะผู้ฝึกตนดีแล้วมีใจบริสุทธิ์

ได้นั่งลงบนอาสนะนั้น ดิฉันรับบาตรของท่านแล้ว ได้ถวายบิณฑบาตตามที่ตนหุงต้มไว้

เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น และเพราะ

การตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันสละร่างมนุษย์แล้วได้ไป

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

วิมานที่บุญกรรมสร้างให้ดิฉันอย่างสวย-

งามในดาวดึงส์นั้น สูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐

โยชน์ ได้ถูกสร้างขึ้นแล้วเพราะอาสนะ

บัลลังก์ของดิฉันมีหลายอย่างต่าง ๆ ชนิด

สำเร็จด้วยทองก็มี ด้วยแก้วมณีก็มี ด้วยแก้วผลึกก็มี ด้วยแก้วปทุมราชก็มี บัลลังก์ของดิฉันปูลาดด้วยนวมก็มี ด้วยผ้าลาดอันวิจิตรด้วยรูปราชสีห์และเสือโคร่งเป็นต้นก็มี ด้วยผ้าลาดทอด้วยไหมประดับแก้วอันวิจิตรก็มี ด้วยเครื่องลาดมีขนยาวชายด้านเดียวก็มี

เมื่อใด ดิฉันต้องการจะเดินทาง เมื่อนั้นดิฉันย่อมเป็นผู้เพียบพร้อมด้วยการรื่นเริงสนุก-สนาน ไปสู่ที่ที่ดิฉันปรารถนา พร้อมกับบัลลังก์อันประเสริฐ

หน้า ๕๓๑

ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสัก-

รินทเทวราช ๘๐ พระองค์ ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๐ พระองค์

เมื่อดิฉันยังท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่

ย่อมได้โภคทรัพย์มากมาย ดิฉันไม่บกพร่องโภคทรัพย์เลย นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

ฉันท่องเที่ยวไปแต่ในสองภพ คือ ใน

สวรรค์และมนุษย์ ภพอื่น ๆ ดิฉันไม่รู้จัก นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

ดิฉันเกิดแต่ในสองสกุล คือ สกุลกษัตริย์

และสกุลพราหมณ์ ดิฉันเกิดในสกุลสูงทุก ๆ ภพนี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

ความโทมนัสที่ทำจิตของดิฉันให้เร่าร้อน

ดิฉันไม่รู้จัก ความเป็นผู้มีผิวพรรณแปลกดิฉันก็ไม่รู้จัก นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

พี่เลี้ยงนางนมต่างก็บำรุงดิฉัน หญิงค่อม

และเด็กรับใช้มีมาก ดิฉันไปสู่อวัยวะหนึ่งจากอีกอวัยวะหนึ่ง นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

พวกพี่เลี้ยงนางนมอื่นให้ดิฉันอาบน้ำ

พวกอื่นให้รับประทานข้าว พวกอื่นประดับประดาดิฉัน พวกอื่นเห่กล่อมดิฉันให้รินเริงทุกเมื่อพวกอื่นเอาของหอมไล้ทาดิฉัน นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

หน้า ๕๓๒

บัลลังก์ดังจะรู้ความดำริของดิฉันผู้อยู่ที่

มณฑป ที่โคนไม้ หรือในเรือนว่างเปล่า ย่อมปรากฏขึ้น นี้เป็นอัตภาพสุดท้ายของดิฉัน ภพหลังกำลังเป็นไป

แม้วันนี้ดิฉันก็ได้สละราชสมบัติออกบวช

เป็นบรรพชิต ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ ดิฉันได้ให้

ทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งอาสนะอันเดียว

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว

ทราบว่า ท่านพระเอกาสนทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกาสนทายิกาเถรีอปทาน

ปัญฐจทีปทยิกาเถรีอปทานที่ ๕ (๑๕)

ผลของการถวายประทีป ๕ ดวง

[๑๕๕] ครั้งนั้น ดิฉันเป็นหญิงนักท่อง-

เที่ยวอยู่ในพระนครหังสวดี ดิฉันต้องการกุศล

จึงท่องเที่ยวไปตามวัดและอาราม ดิฉันได้พบไม้-โพธิ์อันอุดมในวันกาฬปักษ์ ดิฉันยังจิตให้เลื่อม-ใสในไม้โพธิ์นั้น แล้วนั่งลงที่โคนโพธิ์

จบ ๔. เอกาสนทายิกาเถริยาปทาน