๒. ตีณุปลมาลิยเถราปทาน (๓๔๒) เล่ม ๓๒

[๘] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้สูงสุดตรัสอย่างนี้ ทรง สรรเสริญกรรมของเราแล้ว ได้เสด็จไปตามพระประสงค์[๙] ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไวในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกปทุมิยเถราปทานที่ ๑

๒. ตีณุปลมาลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตีณุปลมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกอุบล ๓ ดอก

(ท่านพระตีณุปลมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๔} [๑๑] ในกาลนั้น เราเป็นวานรอยู่ใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา เราได้เห็น พระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลีประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา[๑๒] ทรงยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสวดังต้นพญาสาละที่มีดอกบานสะพรั่ง ประกอบด้วยพระลักษณะและพยัญชนะ ครั้นได้เห็นแล้วก็มีความปลื้มใจ

[๑๓] มีจิตเบิกบานโสมนัส มีใจร่าเริงด้วยปีติ ได้โปรยดอกอุบล ๓ ดอกเหนือพระเศียร

[๑๔] ครั้นบูชาดอกไม้แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่ เคารพนบนอบแล้ว ก็บ่ายหน้าไปทางทิศเหนือ หลีกไป[๑๕] เมื่อเรากำลังเดินกลับด้วยใจอันผ่องใส ก็ได้ตกลงในซอกเขา ถึงแก่สิ้นชีวิต

[๑๖] ด้วยกุศลกรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละกายมนุษย์แล้วได้ไปสู่ชั้นดาวดึงส์[๑๗] เราได้เสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๓๐๐ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐๐ ครั้ง

[๑๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตีณุปลมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตีณุปลมาลิยเถราปทานที่ ๒

๓. ธชทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระธชทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายธง

(ท่านพระธชทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๕} [๒๐] เราเห็นความสิ้นไปแห่งอุปธิทั้ง ๓ จึงให้ยกธงขึ้นบูชาพระ ศาสดาพระนามว่าติสสะ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน[๒๑] ด้วยกุศลกรรมที่เราทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละกายมนุษย์แล้วได้ไปสู่ชั้นดาวดึงส์[๒๒] ได้เสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๓๐๐ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐๐ ครั้ง

[๒๓] และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ โดยคณานับมิได้ เราได้เสวยกรรมของตนที่ตนทำไว้ดีแล้วในกาลก่อน[๒๔] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายธง[๒๕] วันนี้ถ้าเราปรารถนา ก็พึงเอาผ้าเปลือกไม้ปกปิดแผ่นดินพร้อม ทั้งป่าและภูเขาได้ นี้เป็นผลแห่งกรรมที่เราทำไว้ในกาลนั้น[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล