๔. ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทาน (๓๔๔) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระธชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ธชทายกเถราปทานที่ ๓

๔. ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระตีณิกิงกณิปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกหงอนไก่ ๓ ดอก

(ท่านพระตีณิกิงกณิปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๖} [๒๗] มีภูเขาชื่อภูตคณะอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ ที่ภูเขานั้นเราได้ เห็นผ้าบังสุกุลแขวนห้อยอยู่บนยอดไม้[๒๘] ขณะนั้น เราได้เลือกเก็บเอาดอกหงอนไก่ ๓ ดอกมาบูชาผ้า บังสุกุลด้วยจิตโสมนัสยินดี

[๒๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งดอกไม้ ๓ ดอก[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตีณิกิงกณิปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทานที่ ๔

๕. นฬาคาริกเถราปทาน

บุพประวัติของพระนฬาคาริกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่จงกรม

(ท่านพระนฬาคาริกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๗} [๓๑] มีภูเขาชื่อหาริกะ อยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ ภิกษุมีนามว่า สยัมภู อยู่ที่โคนไม้ในกาลนั้น[๓๒] เราได้ทำเรือนไม้อ้อมุงบังด้วยหญ้า แผ้วถางที่จงกรมแล้ว ได้ ถวายแด่พระสยัมภู

[๓๓] ในกัปที่ ๑๔ เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ได้เสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๗๔ ครั้ง

[๓๔] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๗ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้า ประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณานับมิได้[๓๕] ที่อยู่ของเราสูงเยี่ยมเหมือนไม้เท้าพระอินทร์ วิมานของเรา มีเสา ๑,๐๐๐ ต้น ไม่มีขื่อ มีสีเลื่อมประภัสสร[๓๖] เราเสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือนแล้วจึงออกบวช ในศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าโคดม[๓๗] เราเป็นผู้ทำความเพียร มีจิตมุ่งสู่พระนิพพาน สงบระงับ ไม่มีอุปธิ ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกได้แล้ว ไม่มีอาสวะอยู่[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล