๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๔๖) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระนฬาคาริกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นฬาคาริกเถราปทานที่ ๕

๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๘} [๓๙] มีภูเขาชื่อฉาปละอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พระพุทธเจ้า พระนามว่าสุทัสสนะประทับอยู่ในระหว่างภูเขา[๔๐] เราถือดอกจำปาเหาะในทางอากาศ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ข้ามพ้นโอฆะ ผู้ไม่มีอาสวะ[๔๑] ขณะนั้น เราวางดอกจำปา ๗ ดอกไว้บนศีรษะบูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้สยัมภู ผู้ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๔๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. ปทุมปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทุมปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระปทุมปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๙} [๔๔] มีภูเขาชื่อโรมสะอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ ก็เวลานั้น พระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะประทับอยู่ ณ ที่โล่ง[๔๕] เราออกจากที่อยู่มากั้นดอกบัวถวาย ครั้นกั้นอยู่วันหนึ่งแล้ว จึงกลับมาสู่ที่อยู่อีก

[๔๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทุมปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทุมปูชกเถราปทานที่ ๗

จบ ภาณวารที่ ๑๓